adjectivefirst/second-declension adjective
prīmigenius
prīmigenius (feminine prīmigenia, neuter prīmigenium)
Classical[priː.mɪˈɡɛ.ni.ʊs]Ecclesiastical[pri.miˈd͡ʒɛː.ni.us]
Meaning
- adjectiveoriginal, primitive
- adjectivefirstborn
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | prīmigenius | prīmigenia | prīmigenium |
| genitive | prīmigeniī | prīmigeniae | prīmigeniī |
| dative | prīmigeniō | prīmigeniae | prīmigeniō |
| accusative | prīmigenium | prīmigeniam | prīmigenium |
| ablative | prīmigeniō | prīmigeniā | prīmigeniō |
| vocative | prīmigenie | prīmigenia | prīmigenium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | prīmigeniī | prīmigeniae | prīmigenia |
| genitive | prīmigeniōrum | prīmigeniārum | prīmigeniōrum |
| dative | prīmigeniīs | prīmigeniīs | prīmigeniīs |
| accusative | prīmigeniōs | prīmigeniās | prīmigenia |
| ablative | prīmigeniīs | prīmigeniīs | prīmigeniīs |
| vocative | prīmigeniī | prīmigeniae | prīmigenia |
prīmĭgĕnĭus, a, um, adj. primusgeno, gigno.
I. First of all, first of its kind, original, primitive (ante- and post-class.):
pecuaria, Varr. R. R. 2, 2: semina, id. ib. 1, 40: seminis fontes, Amm. 14, 6, 17: verba, radical words, primitives, Varr. L. L. 6, § 36 Müll.: primigenius sulcus dicitur, qui in condendā novā urbe tauro et vaccā designationis causā imprimitur, Paul. ex Fest. p. 236 Müll.—II. Subst.
A. prīmĭgĕnĭa, ōrum, n., the first principle or nature:
rerum, Amm. 26, 10, 16.—B. Prīmĭgĕ-nĭi, ōrum, m., an epithet of the Phrygians, who claimed to be the first men, App. M. 11, p. 259, 7.—
C. Prīmĭgĕnĭa, ae, f., an epithet of Fortuna, as the attendant of her favorite from birth, Cic. Leg. 2, 11, 28; Liv. 29, 36, 8; 34, 53, 5.
Origins
From primus (“first”) + genus (“birth, origin”) + -ius.
Descendants
- Italianprimigenio
- Spanishprimigenio