LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinefourth declension

prīmātus

prīmātus m (genitive prīmātūs)
Classical[priːˈmaː.tʊs]Ecclesiastical[priˈmaː.tus]

Meaning

  1. primacy, supremacy

Declension

declension
formsingularplural
nominativeprīmātusprīmātūs
genitiveprīmātūsprīmātuum
dativeprīmātuīprīmātibus
accusativeprīmātumprīmātūs
ablativeprīmātūprīmātibus
vocativeprīmātusprīmātūs

prīmātus, ūs, m. primas,
I. the first place or rank, preference, pre-eminence, primacy (ante-class. and in post-Aug. prose): alii dant primatum bonis pratis, Varr. R. R. 1, 7, 10: primatum obtinere apud regem, Plin. 24, 17, 102, § 165: donare aliquem primatu, id. 8, 5, 5, § 12; 13, 12, 24, § 79 (opp. secundatus).

Origins

From prīmus + -ātus.

Descendants
  • GermanPrimat
  • Ukrainianприма́тfrom German Primat
  • Georgianპრიმატი
  • Polishprymat
  • Russianпримат

Quick answers

What does prīmātus mean in Latin?
prīmātus, a noun, means “primacy, supremacy”.
What is the genitive of prīmātus?
The genitive singular is prīmātūs. prīmātus is masculine, fourth declension.
How do you pronounce prīmātus?
In classical Latin, [priːˈmaː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [priˈmaː.tus].