adjectivefirst/second-declension adjective
prānsōrius
prānsōrius (feminine prānsōria, neuter prānsōrium)
Classical[prãːˈsoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[pranˈsɔː.ri.us]
Meaning
- adjectiveof or pertaining to breakfast or luncheon
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | prānsōrius | prānsōria | prānsōrium |
| genitive | prānsōriī | prānsōriae | prānsōriī |
| dative | prānsōriō | prānsōriae | prānsōriō |
| accusative | prānsōrium | prānsōriam | prānsōrium |
| ablative | prānsōriō | prānsōriā | prānsōriō |
| vocative | prānsōrie | prānsōria | prānsōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | prānsōriī | prānsōriae | prānsōria |
| genitive | prānsōriōrum | prānsōriārum | prānsōriōrum |
| dative | prānsōriīs | prānsōriīs | prānsōriīs |
| accusative | prānsōriōs | prānsōriās | prānsōria |
| ablative | prānsōriīs | prānsōriīs | prānsōriīs |
| vocative | prānsōriī | prānsōriae | prānsōria |
pransōrĭus, a, um, adj. pransor,
I. of or belonging to breakfast or luncheon (postAug.): candelabrum pransorium, for humile, fit to breakfast by (when a lamp was not needed), Quint. 6, 3, 99.
Origins
From prānsor (“lunch-guest”) + -ius.