LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
proper noun · masculinethird declension

Posīdōn

Posīdōn m sg (genitive Posīdōnis)
Classical[pɔˈsiː.doːn]Ecclesiastical[poˈs̬iː.don]

Meaning

  1. GreekNew LatinPoseidon
    Atque ex descriptione Prokeschii templum Posidonis Theraei in promontorio supparem situm habuit in speluncâ; cuius in petrae fragminibus nomina insculpta sunt innumerabilia.1840, Johannes Franz, Elementa epigraphices Graecae, →OCLC, page 54:
    […]injuria autem Droysenius verba γαιήοχε κυανοχαῖτα, quae omnino non significant premit, cum ne tunc quidem condicio rerum talis fuerit, ut Aegyptii ipsi Antigonum Posidonem appellaverint.1890, Johannes Teufer, De Homero in apophthegmatis usurpato, →OCLC, page 11:

Declension

declension
formsingularplural
nominativePosīdōn—
genitivePosīdōnis—
dativePosīdōnī—
accusativePosīdōnem—
ablativePosīdōne—
vocativePosīdōn—

Origins

Borrowed from Ancient Greek Ποσειδῶν (Poseidôn).

Quick answers

What does Posīdōn mean in Latin?
Posīdōn, a proper noun, means “Poseidon”.
What is the genitive of Posīdōn?
The genitive singular is Posīdōnis. Posīdōn is masculine, third declension.
How do you pronounce Posīdōn?
In classical Latin, [pɔˈsiː.doːn]; in ecclesiastical (church) Latin, [poˈs̬iː.don].