adjectivefirst/second-declension adjective
Ponticus
Ponticus (feminine Pontica, neuter Ponticum)
Classical[ˈpɔn.tɪ.kʊs]Ecclesiastical[ˈpɔn.ti.kus]
Meaning
- adjectivePontic
mūs Ponticus
erminerādīx Ponticus
rhubarb
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Ponticus | Pontica | Ponticum |
| genitive | Ponticī | Ponticae | Ponticī |
| dative | Ponticō | Ponticae | Ponticō |
| accusative | Ponticum | Ponticam | Ponticum |
| ablative | Ponticō | Ponticā | Ponticō |
| vocative | Pontice | Pontica | Ponticum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Ponticī | Ponticae | Pontica |
| genitive | Ponticōrum | Ponticārum | Ponticōrum |
| dative | Ponticīs | Ponticīs | Ponticīs |
| accusative | Ponticōs | Ponticās | Pontica |
| ablative | Ponticīs | Ponticīs | Ponticīs |
| vocative | Ponticī | Ponticae | Pontica |
Pontĭcus, a, um, v. 2. Pontus, II.
Pontĭcus, i, m.,
I. a poet, contemporary with Propertius, Prop. 1, 7, 1; Ov. Trist. 4, 10, 47; cf. id. P. 4, 16, 21 sq.; Prop. 1, 9, 9 sqq.
Origins
- Proto-Indo-European*pent-
- Proto-Indo-European*póntoh₁s
- Proto-Hellenic*póntos
- Ancient Greek πόντος(póntos)
- Ancient Greek Πόντος(Póntos)
- Ancient Greek -κός(-kós)
- Ancient Greek -ῐκός(-ĭkós)
- LatinPonticus
Ancient Greek Ποντικός (Pontikós)bor. Latin Ponticus Borrowed from Ancient Greek Ποντικός (Pontikós).
Descendants
- Catalanpòntic
- EnglishPontic
- Frenchpontique