noun · neutersecond declension
polynomium
polynomium n (genitive polynomiī or polynomī)
Classical[pɔ.lyˈnɔ.mi.ũː]Ecclesiastical[po.liˈnɔː.mi.um]
Meaning
- neuterpolynomial
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | polynomium | polynomia |
| genitive | polynomiī polynomī | polynomiōrum |
| dative | polynomiō | polynomiīs |
| accusative | polynomium | polynomia |
| ablative | polynomiō | polynomiīs |
| vocative | polynomium | polynomia |