adjectivefirst/second-declension adjective
polymitus
polymitus (feminine polymita, neuter polymitum)
Classical[pɔˈly.mɪ.tʊs]Ecclesiastical[poˈliː.mi.tus]
Meaning
- adjectivewoven with many threads; damasked
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | polymitus | polymita | polymitum |
| genitive | polymitī | polymitae | polymitī |
| dative | polymitō | polymitae | polymitō |
| accusative | polymitum | polymitam | polymitum |
| ablative | polymitō | polymitā | polymitō |
| vocative | polymite | polymita | polymitum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | polymitī | polymitae | polymita |
| genitive | polymitōrum | polymitārum | polymitōrum |
| dative | polymitīs | polymitīs | polymitīs |
| accusative | polymitōs | polymitās | polymita |
| ablative | polymitīs | polymitīs | polymitīs |
| vocative | polymitī | polymitae | polymita |
pŏlўmĭtus, a, um, adj., = πολύμιτος,
I. wrought with many treads:
alicula, Petr. 40: ars, the art of weaving, Hier. Ep. 64, 12: tunica, Vulg. Gen. 37, 3.—Subst.: pŏlў-mĭta, ōrum, n., damask, Plin. 8, 48, 74, § 198; also sing. pŏlўmĭtum, i, Vulg. Ezech. 16, 13.