adjectivefirst/second-declension adjective
polymitārius
polymitārius (feminine polymitāria, neuter polymitārium)
Classical[pɔ.ly.mɪˈtaː.ri.ʊs]Ecclesiastical[po.li.miˈtaː.ri.us]
Meaning
- adjectiverelationaldamask
- adjectivehighly wrought or finished; ornate
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | polymitārius | polymitāria | polymitārium |
| genitive | polymitāriī | polymitāriae | polymitāriī |
| dative | polymitāriō | polymitāriae | polymitāriō |
| accusative | polymitārium | polymitāriam | polymitārium |
| ablative | polymitāriō | polymitāriā | polymitāriō |
| vocative | polymitārie | polymitāria | polymitārium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | polymitāriī | polymitāriae | polymitāria |
| genitive | polymitāriōrum | polymitāriārum | polymitāriōrum |
| dative | polymitāriīs | polymitāriīs | polymitāriīs |
| accusative | polymitāriōs | polymitāriās | polymitāria |
| ablative | polymitāriīs | polymitāriīs | polymitāriīs |
| vocative | polymitāriī | polymitāriae | polymitāria |
pŏlўmĭtārĭus, a, um, polymitus,
I. of damask, highly wrought or finished:
opus, Vulg. Exod. 36, 35.—Hence, subst.: pŏlў-mĭtārĭus, ii, m., a damask-weaver, Ven. Carm. 5, 6 praef.; Vulg. Exod. 35, 35; 38, 23.