adjectivefirst/second-declension adjective
polychronius
polychronius (feminine polychronia, neuter polychronium)
Classical[pɔ.lyˈkʰrɔ.ni.ʊs]Ecclesiastical[po.liˈkrɔː.ni.us]
Meaning
- Late Latinadjectivelong-lived
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | polychronius | polychronia | polychronium |
| genitive | polychroniī | polychroniae | polychroniī |
| dative | polychroniō | polychroniae | polychroniō |
| accusative | polychronium | polychroniam | polychronium |
| ablative | polychroniō | polychroniā | polychroniō |
| vocative | polychronie | polychronia | polychronium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | polychroniī | polychroniae | polychronia |
| genitive | polychroniōrum | polychroniārum | polychroniōrum |
| dative | polychroniīs | polychroniīs | polychroniīs |
| accusative | polychroniōs | polychroniās | polychronia |
| ablative | polychroniīs | polychroniīs | polychroniīs |
| vocative | polychroniī | polychroniae | polychronia |
pŏlychrŏnĭus, a, um, adj., = πολυχρόνιος,
I. long-lived (late Lat.), Firm. Math. 8, 28 med.
Origins
From Ancient Greek πολῠχρόνῐος (polŭkhrónĭos, “long-lived”).
Descendants
- Englishpolychronious