verbthird conjugation, no supine stem
pluō
pluō (present infinitive pluere, perfect active pluī or plūvī)
Classical[ˈpɫu.oː]Ecclesiastical[ˈpluː.o]
Meaning
- alternativetransitivealternative form of pluit (“to rain”)
Sanguinem pluisse senatui nuntiatum est, Atratum etiam fluvium fluxisse sanguine, deorum sudasse simulacra.
It was reported to the senate that blood had rained down, that even the river Atratus had overflowed with blood, and that the statues of the gods had given off sweat.44 BCE, Cicero, De Divinatione, section 2.58:En pluam cras hac ipsa hora grandinem multam nimis, qualis non fuit in Aegypto a die qua fundata est, usque in praesens tempus.
Late 4th century, Jerome [et al.], transl., edited by Roger Gryson, Biblia Sacra: Iuxta Vulgatam Versionem (Vulgate), 5th edition, Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, published 2007, →ISBN, Exodus 9:18: - intransitiveto cause it to rain
Adhuc enim, et post dies septem ego pluam super terram quadraginta diebus et quadraginta noctibus: et delebo omnem substantiam, quam feci, de superficie terrae.
Late 4th century, Jerome [et al.], transl., edited by Roger Gryson, Biblia Sacra: Iuxta Vulgatam Versionem (Vulgate), 5th edition, Stuttgart: Deutsche Bibelgesellschaft, published 2007, →ISBN, Genesis 7:4:
Conjugation conjugation 3 no-supine
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | pluō | pluēbam | pluam | pluī plūvī | plueram plūveram | pluerō plūverō |
| 2nd sg. | pluis | pluēbās | pluēs | pluistī plūvistī | pluerās plūverās | plueris plūveris |
| 3rd sg. | pluit | pluēbat | pluet | pluit plūvit | pluerat plūverat | pluerit plūverit |
| 1st pl. | pluimus | pluēbāmus | pluēmus | pluimus plūvimus | pluerāmus plūverāmus | pluerimus plūverimus |
| 2nd pl. | pluitis | pluēbātis | pluētis | pluistis plūvistis | pluerātis plūverātis | plueritis plūveritis |
| 3rd pl. | pluunt | pluēbant | pluent | pluērunt pluēre, plūvērunt, plūvēre | pluerant plūverant | pluerint plūverint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | pluam | pluerem | pluerim plūverim | pluissem plūvissem |
| 2nd sg. | pluās | pluerēs | pluerīs plūverīs | pluissēs plūvissēs |
| 3rd sg. | pluat | plueret | pluerit plūverit | pluisset plūvisset |
| 1st pl. | pluāmus | pluerēmus | pluerīmus plūverīmus | pluissēmus plūvissēmus |
| 2nd pl. | pluātis | pluerētis | pluerītis plūverītis | pluissētis plūvissētis |
| 3rd pl. | pluant | pluerent | pluerint plūverint | pluissent plūvissent |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | plue | — |
| pres. 2nd pl. | pluite | — |
| fut. 2nd sg. | pluitō | — |
| fut. 3rd sg. | pluitō | — |
| fut. 2nd pl. | pluitōte | — |
| fut. 3rd pl. | pluuntō | — |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | pluere | — |
| perfect infinitive | pluisse plūvisse | — |
| present participle | pluēns | — |
gerundpluendī, pluendō, pluendum
plŭo, plui (or plūvi in Plaut. and Liv.; cf. Prisc. p. 881 P.; Varr. L. L. 9, § 104 Müll.), 3, v. n., usu.
I. impers. (ante-class. and late Lat. also pers.; v. infra) [root plu-, to swim; Gr. πλύνω, to wash; cf.: πλέω, πλεύσω, to sail; cf. ploro], to rain; constr. absol., or with abl. or acc.
I. Lit.:
pluet credo hercle hodie, Plaut. Curc. 1, 2, 42: ut multum pluverat, id. Men. prol. 63: has Graeci stellas Hyadas vocitare suerunt, a pluendo: ὕειν enim est pluere, Cic. N. D. 2, 43, 111: aqua, quae pluendo crevisset, by the rain, id. Top. 9, 38: quoties pluit, Juv. 7, 179: urceatim plovebat (vulg. for pluebat), Petr. 44, 18.—With acc.: sanguinem pluisse senatui nuntiatum est, Cic. Div. 2, 27, 58 (Klotz, sanguinem): lapides, Liv. 28, 27, 16: terram, id. 10, 33, 8; Vulg. Exod. 9, 23; 16, 4; id. Psa. 10, 7.—With abl.: lacte pluisse, rained milk, Liv. 27, 11: lapidibus, id. 35, 9; 21, 62, 5: lacte, sanguine, carne, Plin. 2, 56, 57, § 147.—Pass.: quā pluitur et ningitur, App. Flor. p. 340, 39.—Personally: saxis ferunt pluisse caelum, Mart. Cap. 6, § 642: effigies quae pluit, which rained, came down in rain, Plin. 2, 55, 57, § 147. —II. Transf., of other things, to rain (poet.):
nec de concussā tantum pluit ilice glandis, Verg. G. 4, 81: stridentia fundae saxa pluunt, Stat. Th. 8, 416: jam bellaria adorea pluebant, id. S. 1, 6, 10.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
pluō pluī or plūvī, —, ere, usu. impers.
PLV-, to rain : aqua, quae pluendo crevisset, by the rain : quoties pluit, Iu.: lapides, L.: sanguine pluisse senatui nuntiatum est: lapidibus pluvisse, L.: Nec de concussā tantum pluit ilice glandis, rains down , V.