noun · masculinethird declension
plasmātor
plasmātor m (genitive plasmātōris)
Classical[pɫasˈmaː.tɔr]Ecclesiastical[plazˈmaː.tor]
Meaning
- a former, fashioner, creator
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | plasmātor | plasmātōrēs |
| genitive | plasmātōris | plasmātōrum |
| dative | plasmātōrī | plasmātōribus |
| accusative | plasmātōrem | plasmātōrēs |
| ablative | plasmātōre | plasmātōribus |
| vocative | plasmātor | plasmātōrēs |
plasmātor, ōris, m. id.,
I. a former, fashioner, creator (eccl. Lat.):
deus hominis plasmator, Tert. adv. Jud. 2.Origins
From plasmō (“form, mould, fashion”) + -tor, from plasma (“something formed; image, figure”).
Descendants
- Frenchplasmateur
- Italianplasmatore
- Spanishplasmador