LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

physicus1

physicus (feminine physica, neuter physicum)
Classical[ˈpʰy.sɪ.kʊs]Ecclesiastical[ˈfiː.s̬i.kus]

Meaning

  1. adjectiveOf or pertaining to natural philosophy or physics; physical, natural.

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativephysicusphysicaphysicum
genitivephysicīphysicaephysicī
dativephysicōphysicaephysicō
accusativephysicumphysicamphysicum
ablativephysicōphysicāphysicō
vocativephysicephysicaphysicum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativephysicīphysicaephysica
genitivephysicōrumphysicārumphysicōrum
dativephysicīsphysicīsphysicīs
accusativephysicōsphysicāsphysica
ablativephysicīsphysicīsphysicīs
vocativephysicīphysicaephysica

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

physica (-orum) (Or. 34. 119); philosophia naturalis
physics; natural philosophy.

phўsĭcus (scanned phȳsĭcus, Sid. Carm. 15, 101), a, um, adj., = φυσικός,
I. of or belonging to natural philosophy or physics, natural, physical: quiddam physicum, something relating to physics, Cic. Div. 2, 59, 122: ratio, id. N. D. 2, 21, 54: homines, naturalists, Marc. Emp. Carm. Med. 19.—
II. Subst.
A. phўsĭcus, i, m., a natural philosopher, naturalist: ut ait physicus Anaxagoras, Varr. R. R. 1, 40: Democritus, id. ib. 1, 1, 8: non pudet igitur physicum, id est speculatorem venatoremque naturae, petere, etc., Cic. N. D. 1, 30, 83; id. Rep. 5, 3, 5.—Plur., Cic. de Or. 1, 10, 42; id. Ac. 2, 5, 14.—
B. phўsĭca, ōrum, n., physics: physicorum ignarus, Cic. Or. 34, 119: in physicis alienus, not versed in, id. Fin. 1, 6, 17.—Hence, adv.: phўsĭcē, in the manner of naturalists, physically: dicere, Cic. N. D. 3, 7, 18.

Origins

From Ancient Greek φυσικός (phusikós, “physical”, “natural”).

Descendants
  • Catalanfísic
  • Englishphysicfrom Middle English phisik
  • Frenchphysique
  • Englishphysiquefrom French physique
  • Italianfisico
  • Occitanfisic
  • Portuguesefísico
  • Romanianfizic
  • Spanishfísico
  • Welshffisigfrom Middle English phisik
noun · masculinesecond declension
physicus2
physicus m (genitive physicī)
Classical[ˈpʰy.sɪ.kʊs]Ecclesiastical[ˈfiː.s̬i.kus]

Meaning

  1. masculinephysicist; naturalist

Declension

declension
formsingularplural
nominativephysicusphysicī
genitivephysicīphysicōrum
dativephysicōphysicīs
accusativephysicumphysicōs
ablativephysicōphysicīs
vocativephysicephysicī

Origins

From Ancient Greek φυσικός (phusikós, “physical”, “natural”).

Descendants
  • GermanPhysikus

Quick answers

What does physicus mean in Latin?
physicus, a adjective, means “Of or pertaining to natural philosophy or physics; physical, natural.”.
How do you pronounce physicus?
In classical Latin, [ˈpʰy.sɪ.kʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈfiː.s̬i.kus].