LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinesecond declension

Phōcaeus1

Phōcaeus m sg (genitive Phōcaeī)
Classical[pʰoːˈkae̯.ʊs]Ecclesiastical[foˈt͡ʃɛː.us]

Meaning

  1. Phocian
  2. Phocaean

Declension

declension
formsingularplural
nominativePhōcaeusPhōcaeī
genitivePhōcaeīPhōcaeōrum
dativePhōcaeōPhōcaeīs
accusativePhōcaeumPhōcaeōs
ablativePhōcaeōPhōcaeīs
vocativePhōcaeePhōcaeī

Origins

  1. Ancient Greek Φωκίς(Phōkís)
  2. Ancient Greek -α-(-a-)
  3. LatinPhōcaeus

Proto-Indo-European *-yósder. Ancient Greek -ῐος (-ĭos) Ancient Greek -αῖος (-aîos) Ancient Greek Φωκαῖος (Phōkaîos)bor. Latin Phōcaeus Borrowed from Ancient Greek Φωκαῖος (Phōkaîos).

Descendants
  • Catalanfoceu
  • EnglishPhocaean
  • EnglishPhocean
  • Frenchphocéen
  • FrenchPhocéen
  • Italianfoceo
  • Occitanfocèu
  • Portuguesefoceu
  • Spanishfoceo
adjectivefirst/second-declension adjective
Phōcaeus2
Phōcaeus (feminine Phōcaea, neuter Phōcaeum)
Classical[pʰoːˈkae̯.ʊs]Ecclesiastical[foˈt͡ʃɛː.us]

Meaning

  1. adjectivePhocian
    Aduolat armenti cuſtos phocæus anetor,1493, Metamorphoses, folio Nii verso:
    Aduolat armenti cuſtos Phocæus Anetor,1534, Metamorphoseos libri XV, folio 124v:
  2. adjectivePhocaean

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativePhōcaeusPhōcaea
Phōcēa
Phōcaeum
Phōcēum
genitivePhōcaeī
Phōcēī
Phōcaeae
Phōcēae
Phōcaeī
Phōcēī
dativePhōcaeō
Phōcēō
Phōcaeae
Phōcēae
Phōcaeō
Phōcēō
accusativePhōcaeum
Phōcēum
Phōcaeam
Phōcēam
Phōcaeum
Phōcēum
ablativePhōcaeō
Phōcēō
Phōcaeā
Phōcēā
Phōcaeō
Phōcēō
vocativePhōcaee
Phōcēe
Phōcaea
Phōcēa
Phōcaeum
Phōcēum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativePhōcaeī
Phōcēī
Phōcaeae
Phōcēae
Phōcaea
Phōcēa
genitivePhōcaeōrum
Phōcēōrum
Phōcaeārum
Phōcēārum
Phōcaeōrum
Phōcēōrum
dativePhōcaeīs
Phōcēīs
Phōcaeīs
Phōcēīs
Phōcaeīs
Phōcēīs
accusativePhōcaeōs
Phōcēōs
Phōcaeās
Phōcēās
Phōcaea
Phōcēa
ablativePhōcaeīs
Phōcēīs
Phōcaeīs
Phōcēīs
Phōcaeīs
Phōcēīs
vocativePhōcaeī
Phōcēī
Phōcaeae
Phōcēae
Phōcaea
Phōcēa

Origins

  1. Ancient Greek Φωκίς(Phōkís)
  2. Ancient Greek -α-(-a-)
  3. LatinPhōcaeus

Proto-Indo-European *-yósder. Ancient Greek -ῐος (-ĭos) Ancient Greek -αῖος (-aîos) Ancient Greek Φωκαῖος (Phōkaîos)bor. Latin Phōcaeus Borrowed from Ancient Greek Φωκαῖος (Phōkaîos).

Quick answers

What does Phōcaeus mean in Latin?
Phōcaeus, a noun, means “Phocian; Phocaean”.
What is the genitive of Phōcaeus?
The genitive singular is Phōcaeī. Phōcaeus is masculine, second declension.
How do you pronounce Phōcaeus?
In classical Latin, [pʰoːˈkae̯.ʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [foˈt͡ʃɛː.us].
Where does Phōcaeus come from?
Ancient Greek Φωκίς (Phōkís) → Ancient Greek -α- (-a-) → Latin Phōcaeus.