adjectivefirst/second-declension adjective
Phīnēius
Phīnēius (feminine Phīnēia, neuter Phīnēium)
Classical[pʰiːˈneː.i.ʊs]Ecclesiastical[fiˈnɛː.i.us]
Meaning
- adjectiveof or belonging to Phineus, Phinean
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Phīnēius | Phīnēia | Phīnēium |
| genitive | Phīnēiī | Phīnēiae | Phīnēiī |
| dative | Phīnēiō | Phīnēiae | Phīnēiō |
| accusative | Phīnēium | Phīnēiam | Phīnēium |
| ablative | Phīnēiō | Phīnēiā | Phīnēiō |
| vocative | Phīnēie | Phīnēia | Phīnēium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | Phīnēiī | Phīnēiae | Phīnēia |
| genitive | Phīnēiōrum | Phīnēiārum | Phīnēiōrum |
| dative | Phīnēiīs | Phīnēiīs | Phīnēiīs |
| accusative | Phīnēiōs | Phīnēiās | Phīnēia |
| ablative | Phīnēiīs | Phīnēiīs | Phīnēiīs |
| vocative | Phīnēiī | Phīnēiae | Phīnēia |
Origins
Ancient Greek Φινεύς (Phineús)bor. Latin Phīneus Latin -ius Latin Phīnēius From Phīneus + -ius.