noun · neuterthird declension
petimen
petimen n (genitive petiminis)
Classical[ˈpɛ.tɪ.mɛn]Ecclesiastical[ˈpɛː.ti.men]
Meaning
- neuterA sore on the shoulder of a beast of burden
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | petimen | petimina |
| genitive | petiminis | petiminum |
| dative | petiminī | petiminibus |
| accusative | petimen | petimina |
| ablative | petimine | petiminibus |
| vocative | petimen | petimina |
pĕtĭmen, ĭnis, n., perh.
I. a sore on the shoulder of beasts of burden or draught (ante-class.):
petimina in umeris jumentorum ulcera: eo nomine autem et inter duos armos suis quod est aut pectus solitum appellari, testatur Naevius, Fest. p. 209 Müll.; cf.: petimina in umeris jumentorum ulcera, Paul. ex Fest. p. 208 ib.Origins
- Proto-Indo-European*peth₂-
- Proto-Indo-European*péth₂eti
- Latinpetimen
Proto-Indo-European *-mn̥ Proto-Italic *-mn̥ Latin -men Latin petimen From petō + -men.