adjectivethird-declension two-termination adjective
perplexābilis
perplexābilis (neuter perplexābile)
Classical[pɛr.pɫɛkˈsaː.bɪ.lɪs]Ecclesiastical[per.pleɡˈzaː.bi.lis]
Meaning
- two terminationperplexing
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | perplexābilis | perplexābilis | perplexābile |
| genitive | perplexābilis | perplexābilis | perplexābilis |
| dative | perplexābilī | perplexābilī | perplexābilī |
| accusative | perplexābilem | perplexābilem | perplexābile |
| ablative | perplexābilī | perplexābilī | perplexābilī |
| vocative | perplexābilis | perplexābilis | perplexābile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | perplexābilēs | perplexābilēs | perplexābilia |
| genitive | perplexābilium | perplexābilium | perplexābilium |
| dative | perplexābilibus | perplexābilibus | perplexābilibus |
| accusative | perplexābilīs perplexābilēs | perplexābilīs perplexābilēs | perplexābilia |
| ablative | perplexābilibus | perplexābilibus | perplexābilibus |
| vocative | perplexābilēs | perplexābilēs | perplexābilia |
perplexābĭlis, e, adj. perplexor,
I. perplexing:
verbum, obscure, ambiguous, Plaut. As. 4, 1, 47; cf.: quod aliud audiatur, aliud sentiatur, Non. 151, 31.—Adv.: perplexābĭlĭter, in a perplexing manner, perplexingly: perplexabiliter earum hodie perpavefaciam pectora, Plaut. Stich. 1, 2, 28.