LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension one-termination adjective

perpes

perpes (genitive perpetis)
Classical[ˈpɛr.pɛs]Ecclesiastical[ˈpɛr.pes]

Meaning

  1. one terminationcontinuous, uninterrupted, continual, perpetual

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeperpesperpesperpes
genitiveperpetisperpetisperpetis
dativeperpetīperpetīperpetī
accusativeperpetemperpetemperpes
ablativeperpetī
perpete
perpetī
perpete
perpetī
perpete
vocativeperpesperpesperpes
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeperpetēsperpetēs—
genitiveperpetiumperpetiumperpetium
dativeperpetibusperpetibusperpetibus
accusativeperpetīs
perpetēs
perpetīs
perpetēs
—
ablativeperpetibusperpetibusperpetibus
vocativeperpetēsperpetēs—

perpes, ĕtis, adj. like perpetuus, from per-peto,
I. lasting throughout, continuous, uninterrupted, continual, perpetual (anteand post-class.): perpetem pro perpetuo dixerunt poëtae, Fest. p. 217 Müll.: luna proprio suo perpeti candore, App. de Deo Socr. init.: silentium, id. Flor. 3, p. 357, 27: rivus cruore fluebat perpeti, Prud. Cath. 10, 42.—
B. Esp., of time, continuous, never ending, perpetual, entire, whole: noctem perpetem, Plaut. Am. 1, 1, 125; 2, 2, 100; id. Truc. 2, 2, 23: nocte perpeti, Just. 5, 7, 6; Capitol. Ver. 4: perpetem diem alternis pedibus insistunt, Sol. 52: per annum perpetem, Lact. Mort. Pers. 33 fin.: perpes aevi aeternitas, Jul. Val. Rer. Gest. Alex. M. 1, 34 Mai.— Hence, adv.: perpĕtim, constantly, without intermission, perpetually, App. Mag. p. 321, 5 (but in Plin. 20, 6, 21, § 44, the correct read. is perpetuo; v. Sillig ad h. l., and Hand, Turs. 4, p. 465).

Origins

Proto-Indo-European *peth₂- Proto-Indo-European *péth₂eti Latin petō Proto-Indo-European *-s Latin -s Latin perpes From per- + petō + -s. Compare perpetuus.

Quick answers

What does perpes mean in Latin?
perpes, a adjective, means “continuous, uninterrupted, continual, perpetual”.
How do you pronounce perpes?
In classical Latin, [ˈpɛr.pɛs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈpɛr.pes].