adjectivethird-declension two-termination adjective
perpendiculāris
perpendiculāris (neuter perpendiculāre, adverb perpendiculāriter)
Classical[pɛr.pɛn.dɪ.kʊˈɫaː.rɪs]Ecclesiastical[per.pen.di.kuˈlaː.ris]
Meaning
- two terminationperpendicular
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | perpendiculāris | perpendiculāris | perpendiculāre |
| genitive | perpendiculāris | perpendiculāris | perpendiculāris |
| dative | perpendiculārī | perpendiculārī | perpendiculārī |
| accusative | perpendiculārem | perpendiculārem | perpendiculāre |
| ablative | perpendiculārī | perpendiculārī | perpendiculārī |
| vocative | perpendiculāris | perpendiculāris | perpendiculāre |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | perpendiculārēs | perpendiculārēs | perpendiculāria |
| genitive | perpendiculārium | perpendiculārium | perpendiculārium |
| dative | perpendiculāribus | perpendiculāribus | perpendiculāribus |
| accusative | perpendiculārīs perpendiculārēs | perpendiculārīs perpendiculārēs | perpendiculāria |
| ablative | perpendiculāribus | perpendiculāribus | perpendiculāribus |
| vocative | perpendiculārēs | perpendiculārēs | perpendiculāria |
perpendĭcŭlāris, e, and perpen-dĭcŭlārĭus, a, um, adj. perpendiculum,
I. perpendicular, Front. Exposit. Form. p. 32 Goes.
Origins
From perpendiculum (“plumb line”).