LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininefirst declension

perītia

perītia f (genitive perītiae)
Classical[pɛˈriː.ti.a]Ecclesiastical[peˈrit.t͡si.a]

Meaning

  1. experience; practical knowledge (gained by experience); expertise; skill

Declension

declension
formsingularplural
nominativeperītiaperītiae
genitiveperītiaeperītiārum
dativeperītiaeperītiīs
accusativeperītiamperītiās
ablativeperītiāperītiīs
vocativeperītiaperītiae

pĕrītĭa, ae, f. peritus,
I. experience, knowledge gained by experience, practical knowledge, skill (not in Cic. or Cæs.).
(a). With gen. obj.: locorum et militiae, Sall. J. 46, 8: legum, Tac. A. 4, 58: morum, id. ib. 1, 69: futurorum, Suet. Tib. 67: castra metandi, Plin. 18, 6, 7, § 32: gratiae ac voluptatis (conciliandae), Quint. 2, 15, 24: artis pugnae, Vulg. Judith, 5, 27; Gell. 15, 31, 1.—
(b). With gen. subj.: arte servi vel peritiā uti, Dig. 7, 1, 27.—
(g). Absol.: peritiā et arte praestans, Tac. H. 4, 30: corona senum multa peritia, Vulg. Ecclus. 25, 8.

Origins

From perītus (“experienced”) + -ia.

Descendants
  • Italianperizia
  • Portugueseperícia
  • Spanishpericia

Quick answers

What does perītia mean in Latin?
perītia, a noun, means “experience; practical knowledge (gained by experience); expertise”.
What is the genitive of perītia?
The genitive singular is perītiae. perītia is feminine, first declension.
How do you pronounce perītia?
In classical Latin, [pɛˈriː.ti.a]; in ecclesiastical (church) Latin, [peˈrit.t͡si.a].