adjectivefirst/second-declension adjective
perfūnctōrius
perfūnctōrius (feminine perfūnctōria, neuter perfūnctōrium)
Classical[pɛr.fuːŋkˈtoː.ri.ʊs]Ecclesiastical[per.fuŋkˈtɔː.ri.us]
Meaning
- adjectivecareless, negligent
- adjectiveperfunctory
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | perfūnctōrius | perfūnctōria | perfūnctōrium |
| genitive | perfūnctōriī | perfūnctōriae | perfūnctōriī |
| dative | perfūnctōriō | perfūnctōriae | perfūnctōriō |
| accusative | perfūnctōrium | perfūnctōriam | perfūnctōrium |
| ablative | perfūnctōriō | perfūnctōriā | perfūnctōriō |
| vocative | perfūnctōrie | perfūnctōria | perfūnctōrium |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | perfūnctōriī | perfūnctōriae | perfūnctōria |
| genitive | perfūnctōriōrum | perfūnctōriārum | perfūnctōriōrum |
| dative | perfūnctōriīs | perfūnctōriīs | perfūnctōriīs |
| accusative | perfūnctōriōs | perfūnctōriās | perfūnctōria |
| ablative | perfūnctōriīs | perfūnctōriīs | perfūnctōriīs |
| vocative | perfūnctōriī | perfūnctōriae | perfūnctōria |
perfunctōrĭus, a, um, adj. perfunctus; despatched, i. e.,
I. done in a careless or superficial manner, slight, careless, negligent, perfunctory (jurid. Lat.):
examinatio, Nov. Val. 3, Postul. 2, 11, c. l. § 1: genitus, Ambros. in Psa. 37, § 37.—Adv.: per-functōrĭē, slightly, carelessly, negligently, perfunctorily (late Lat.): me coepit non perfunctorie verberare, Petr. 11: facere aliquid, Cod. Th. 12, 3, 2; cf. ib. 14, 9, 1.