noun · femininethird declension
perfectiō
perfectiō f (genitive perfectiōnis)
Meaning
- finishing, completion
- perfection
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | perfectiō | perfectiōnēs |
| genitive | perfectiōnis | perfectiōnum |
| dative | perfectiōnī | perfectiōnibus |
| accusative | perfectiōnem | perfectiōnēs |
| ablative | perfectiōne | perfectiōnibus |
| vocative | perfectiō | perfectiōnēs |
Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book
- ad perfectionem, (ad summum) pervenire
- to attain perfection.
- absolutio et perfectio (not summa perfectio)
- ideal perfection.
- singularem quandam perfectionis imaginem animo concipere
- to conceive an ideal.
perfectĭo, ōnis, f. perficio,
I. a finishing, completing, perfecting; perfection (class.):
hanc absolutionem perfectionemque in oratore desiderans, Cic. de Or. 1, 28, 130: perfectio atque absolutio optimi, id. Brut. 36, 137: ad cumulum perfectionis accedere, Greg. M. Ep. 7, 10 fin.; Cic. Or. 29, 103; id. Fin. 3, 9, 32; Vulg. Num. 6, 21.—Plur.: operum perfectiones, Vitr. 3, 1, 4.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
perfectiō ōnis, f
per+2 FAC-, a finishing, completing, perfection : operum: optimi: rerum reapse, non oratione perfectio.
Origins
Proto-Indo-European *per-der. Proto-Italic *peri- Latin per- Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰeh₁k- Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *dʰh₁kyéti Proto-Italic *θakjō Proto-Italic *fakjō Latin faciō Latin perficiō Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin perfectiō From perficiō + -tiō.
Descendants
- Catalanperfecció
- Italianperfezione
- Frenchperfectionfrom Middle French perfection
- Portugueseperfeição
- Romanianperfecție
- Romanianperfecțiune
- Spanishperfección
- Piedmontesepërfession
- Polishperfekcja