LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

perdignus

perdignus (feminine perdigna, neuter perdignum)
Classical[pɛrˈdɪŋ.nʊs]Ecclesiastical[perˈdiɲ.ɲus]

Meaning

  1. adjectivevery worthy

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeperdignusperdignaperdignum
genitiveperdignīperdignaeperdignī
dativeperdignōperdignaeperdignō
accusativeperdignumperdignamperdignum
ablativeperdignōperdignāperdignō
vocativeperdigneperdignaperdignum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeperdignīperdignaeperdigna
genitiveperdignōrumperdignārumperdignōrum
dativeperdignīsperdignīsperdignīs
accusativeperdignōsperdignāsperdigna
ablativeperdignīsperdignīsperdignīs
vocativeperdignīperdignaeperdigna

per-dignus, a, um, adj.,
I. very worthy; with abl.: homo perdignus tuā amicitiā, Cic. Fam. 13, 6, 4.

Origins

From per- + dignus.

Quick answers

What does perdignus mean in Latin?
perdignus, a adjective, means “very worthy”.
How do you pronounce perdignus?
In classical Latin, [pɛrˈdɪŋ.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [perˈdiɲ.ɲus].