LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

perbonus

perbonus (feminine perbona, neuter perbonum)
Classical[ˈpɛr.bɔ.nʊs]Ecclesiastical[ˈpɛr.bo.nus]

Meaning

  1. adjectivevery good; excellent

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeperbonusperbonaperbonum
genitiveperbonīperbonaeperbonī
dativeperbonōperbonaeperbonō
accusativeperbonumperbonamperbonum
ablativeperbonōperbonāperbonō
vocativeperboneperbonaperbonum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeperbonīperbonaeperbona
genitiveperbonōrumperbonārumperbonōrum
dativeperbonīsperbonīsperbonīs
accusativeperbonōsperbonāsperbona
ablativeperbonīsperbonīsperbonīs
vocativeperbonīperbonaeperbona

per-bŏnus, a, um, adj.,
I. very good: prandium, Plaut. Most. 3, 2, 3: eam sei curabeis, perbona'st, id. Merc. 3, 1, 28: ager, Cic. Fl. 29, 71: toreumata, Cic. Verr. 2, 4, 18, § 38: perbono loco res erat, id. Att. 6, 1, 3.

Origins

From per- + bonus.

Quick answers

What does perbonus mean in Latin?
perbonus, a adjective, means “very good; excellent”.
How do you pronounce perbonus?
In classical Latin, [ˈpɛr.bɔ.nʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈpɛr.bo.nus].