LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

penetrō

penetrō (present infinitive penetrāre, perfect active penetrāvī, supine penetrātum)
Classical[ˈpɛ.nɛ.troː]Ecclesiastical[ˈpɛː.ne.tro]

Meaning

  1. to enter
  2. to penetrate

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.penetrōpenetrābampenetrābōpenetrāvīpenetrāveram
penetrāram
penetrāverō
penetrārō
2nd sg.penetrāspenetrābāspenetrābispenetrāvistī
penetrāstī
penetrāverās
penetrārās
penetrāveris
penetrāris
3rd sg.penetratpenetrābatpenetrābitpenetrāvit
penetrāt
penetrāverat
penetrārat
penetrāverit
penetrārit
1st pl.penetrāmuspenetrābāmuspenetrābimuspenetrāvimus
penetrāmus
penetrāverāmus
penetrārāmus
penetrāverimus
penetrārimus
2nd pl.penetrātispenetrābātispenetrābitispenetrāvistis
penetrāstis
penetrāverātis
penetrārātis
penetrāveritis
penetrāritis
3rd pl.penetrantpenetrābantpenetrābuntpenetrāvērunt
penetrārunt, penetrāvēre
penetrāverant
penetrārant
penetrāverint
penetrārint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.penetrempenetrārempenetrāverim
penetrārim
penetrāvissem
penetrāssem
2nd sg.penetrēspenetrārēspenetrāverīs
penetrārīs
penetrāvissēs
penetrāssēs
3rd sg.penetretpenetrāretpenetrāverit
penetrārit
penetrāvisset
penetrāsset
1st pl.penetrēmuspenetrārēmuspenetrāverīmus
penetrārīmus
penetrāvissēmus
penetrāssēmus
2nd pl.penetrētispenetrārētispenetrāverītis
penetrārītis
penetrāvissētis
penetrāssētis
3rd pl.penetrentpenetrārentpenetrāverint
penetrārint
penetrāvissent
penetrāssent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.penetrorpenetrābarpenetrābor
2nd sg.penetrāris
penetrāre
penetrābāris
penetrābāre
penetrāberis
penetrābere
3rd sg.penetrāturpenetrābāturpenetrābitur
1st pl.penetrāmurpenetrābāmurpenetrābimur
2nd pl.penetrāminīpenetrābāminīpenetrābiminī
3rd pl.penetranturpenetrābanturpenetrābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.penetrerpenetrārer
2nd sg.penetrēris
penetrēre
penetrārēris
penetrārēre
3rd sg.penetrēturpenetrārētur
1st pl.penetrēmurpenetrārēmur
2nd pl.penetrēminīpenetrārēminī
3rd pl.penetrenturpenetrārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.penetrāpenetrāre
pres. 2nd pl.penetrātepenetrāminī
fut. 2nd sg.penetrātōpenetrātor
fut. 3rd sg.penetrātōpenetrātor
fut. 2nd pl.penetrātōte—
fut. 3rd pl.penetrantōpenetrantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepenetrārepenetrārī
perfect infinitivepenetrāvisse
penetrāsse
penetrātum esse
future infinitivepenetrātūrum essepenetrātum īrī
present participlepenetrāns—
perfect participle—penetrātus
penetrāta, penetrātā, penetrātae, penetrātam, penetrātārum, penetrātās, penetrātī, penetrātōrum, penetrātōs
future participlepenetrātūrus
penetrātūra, penetrātūrā, penetrātūrae, penetrātūram, penetrātūrārum, penetrātūrās, penetrātūre, penetrātūrī, penetrātūrīs, penetrātūrō, penetrātūrōrum, penetrātūrōs, penetrātūrum
penetrandus
penetranda, penetrandā, penetrandae, penetrandam, penetrandārum, penetrandās, penetrande, penetrandīs, penetrandōrum, penetrandōs
gerundpenetrandī, penetrandō, penetrandumsupinepenetrātum, penetrātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

in ipsam or intimam Graeciam penetrare
to penetrate into the heart of Greece.

pĕnē^tro, āvi, ātum, 1, v. a. and n. root pa- of pasco; v. penates.
I. Act.
A. To put, place, or set any thing into any thing (ante- and post-class.; v. Brix ad Plaut. Trin. 1, 2, 109).
1. Lit.: penetrare pedem intra aedes, Plaut. Men. 5, 2, 64; 2, 3, 49: quo illic homo foras se penetrat ex aedibus? to betake one's self, go in any direction, id. Trin. 2, 2, 1: me ad pluris penetravi, id. ib. v. 14: se in fugam, to take to flight, id. Am. 1, 1, 94: in eam (specum) me penetro et recondo, Gell. 5, 14, 18.—To enter, penetrate: ea intra pectus se penetravit potio, Plaut. Truc. 1, 1, 23.—In the same sense, mid.: quae penetrata queunt sensum progignere acerbum, having entered, having penetrated, Lucr. 4, 670; 1246.—
2. Trop.: Labeo Antistius in grammaticam sese atque dialecticam litterasque antiquiores altioresque penetraverat, had penetrated into, Gell. 13, 10, 1.—
B. Aliquid, to pierce into any thing; to enter, penetrate any thing (poet. and in post-Aug. prose).
1. Lit., Lucr. 4, 894: (semen) penetrare locos nequit, id. 4, 1246: vox aures penetrat, id. 4, 613: hominem cum vini vis penetravit Acris, id. 3, 476: Illyricos sinus, Verg. A. 1, 243: nave Aegyptum, Suet. Caes. 52: mediae cryptam Suburrae, Juv. 5, 106. —Pass.: ut (India) penitus nequeat penetrari, Lucr. 2, 539: penetratae cum victoriā Media, Albania, etc., Vell. 2, 40, 1: penetrata limina montis, Stat. S. 4, 6, 104: iter L. Lucullo penetratum, Tac. A. 15, 27.—
2. Trop.: id Tiberii animum altius penetravit, Tac. A. 1, 69; cf. id. ib. 3, 4.—With subject-clause: tum penetrabat eos, posse haec, etc., it entered their thoughts, it occurred to them, Lucr. 5, 1262.—
II. Neutr., to enter, penetrate into any place or thing, betake one's self (class.; cf.: pervado, permano).
A. Lit.: in palaestram, Plaut. Bacch. 1, 1, 32: sub terras, Cic. Verr. 2, 4, 48, § 107: ad os Pelusii, Curt. 4, 1, 29: in ipsum portum, Cic. Verr. 2, 5, 37, § 96: in castra hostium, Liv. 2, 12, 3: in artissimas fauces, Curt. 5, 3, 17: ad urbes, Cic. Prov. Cons. 13, 32: per angustias, id. Tusc. 1, 20, 45: intra vallum, Liv. 39, 31: in urbem, id. 2, 53: cum eo penetrasset, thus far, Nep. Chabr. 4: astra per caelum penetrantia, Cic. Univ. 9: penetrat vox ad aures, Ov. M. 12, 42: usque ad nares, Cels. 7, 7.—Impers. pass.: in eam speluncam penetratum cum signis est, Liv. 10, 1.—
B. Trop.: Romuli animus haec ipsa in templa penetravit, Cic. Rep. 6, 22, 24: hominum ratio in caelum usque penetravit, id. N. D. 2, 61, 163: nulla res magis penetrat in animos, id. Brut. 38, 142: penetrare ad sensum judicis opinionemque, id. Part. 36: quo non ars penetrat? Ov. A. A. 3, 291: in provincias quoque grammatica penetraverat, Suet. Gram. 3.

Origins

From penes, penitus by analogy to intrō.

Descendants
  • Catalanpenetrar
  • Englishpenetrate
  • Frenchpénétrer
  • Italianpenetrare
  • Portuguesepenetrar
  • Romanianpenetra
  • Spanishpenetrar
  • Galicianpenetrar

Quick answers

What does penetrō mean in Latin?
penetrō, a verb, means “to enter; to penetrate”.
What are the principal parts of penetrō?
penetrō, penetrāre, penetrāvī, penetrātum (first conjugation).
How do you pronounce penetrō?
In classical Latin, [ˈpɛ.nɛ.troː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈpɛː.ne.tro].