LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

paululus

paululus (feminine paulula, neuter paululum, adverb paululum or paululō)
Classical[ˈpau̯.ɫʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[ˈpaːu̯.lu.lus]

Meaning

  1. adjectivevery little or small

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepaululuspaulula
paullula, pōlula
paululum
paullulum, pōlulum
genitivepaululī
paullulī, pōlulī
paululae
paullulae, pōlulae
paululī
paullulī, pōlulī
dativepaululō
paullulō, pōlulō
paululae
paullulae, pōlulae
paululō
paullulō, pōlulō
accusativepaululum
paullulum, pōlulum
paululam
paullulam, pōlulam
paululum
paullulum, pōlulum
ablativepaululō
paullulō, pōlulō
paululā
paullulā, pōlulā
paululō
paullulō, pōlulō
vocativepaulule
paullule, pōlule
paulula
paullula, pōlula
paululum
paullulum, pōlulum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepaululī
paullulī, pōlulī
paululae
paullulae, pōlulae
paulula
paullula, pōlula
genitivepaululōrum
paullulōrum, pōlulōrum
paululārum
paullulārum, pōlulārum
paululōrum
paullulōrum, pōlulōrum
dativepaululīs
paullulīs, pōlulīs
paululīs
paullulīs, pōlulīs
paululīs
paullulīs, pōlulīs
accusativepaululōs
paullulōs, pōlulōs
paululās
paullulās, pōlulās
paulula
paullula, pōlula
ablativepaululīs
paullulīs, pōlulīs
paululīs
paullulīs, pōlulīs
paululīs
paullulīs, pōlulīs
vocativepaululī
paullulī, pōlulī
paululae
paullulae, pōlulae
paulula
paullula, pōlula

paulŭlus (paull-), a, um,
I. adj. dim. [1. paulus], very little, very small (most freq. in neutr. and adverb.): pila, Cato, R. R. 14, 2: pecunia, Plaut. Bacch. 4, 8, 24: de paulo paululum hoc tibi dabo, id. Curc. 1, 2, 31: da mihi paululum bibere, Vulg. Gen. 24, 45; id. Judic. 4, 19: spatium, Ter. Phorm. 4, 4, 21: via, Liv. 8, 11: equi hominesque paululi et graciles, id. 35, 11: admixto paululo sale, Pall. 12, 22.—
(b). Subst.: paulŭ-lum, i, n., a little bit, a trifle.—With gen.: paululum praedae feci, Plaut. Poen. 3, 6, 7: paululum pecuniae, Ter. Hec. 3, 5, 56: obsoni, id. And. 2, 2, 23: operae, id. Eun. 2, 2, 50: morae, Cic. Cat. 1, 4, 9.—Absol.: nihil aut admodum paululum, Cic. N. D. 2, 46, 118: paululum ad beatam vitam deesse, id. Tusc. 5, 8, 23.—Hence, in abl.: paululo, a little, somewhat: si nequeas paululo, at quanti queas, Ter. Eun. 1, 1, 30: valeo, sicut soleo: paululo tamen etiam deterius quam soleo, Lucc. ap. Cic. Fam. 5, 14, 1.— Hence, adv.: paulŭlum, a little, a very little, somewhat: abscede paululum istuc, Plaut. As. 5, 2, 75: concede istuc paululum; audin'? Ter. Eun. 4, 4, 38: paululum opperirier si vis, id. ib. 5, 2, 51: paululum respirare, Cic. Quint. 16, 53: mente paululum inminutā, Sall. J. 65, 1: spirans, id. C. 61, 4: si paululum intermissa fuerit, Quint. 1, 6, 8: paululum tempore nostro superiores, id. 8, 3, 25.

Origins

Diminutive form of paulus.

Quick answers

What does paululus mean in Latin?
paululus, a adjective, means “very little or small”.
How do you pronounce paululus?
In classical Latin, [ˈpau̯.ɫʊ.ɫʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈpaːu̯.lu.lus].