adjectivefirst/second-declension adjective
paululus
paululus (feminine paulula, neuter paululum, adverb paululum or paululō)
Classical[ˈpau̯.ɫʊ.ɫʊs]Ecclesiastical[ˈpaːu̯.lu.lus]
Meaning
- adjectivevery little or small
Latīnē defined in Latin in our graded readers
paulum, breve spatiumpaululum — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 24 and Evangelium secundum Marcum, ch. 20
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | paululus | paulula paullula, pōlula | paululum paullulum, pōlulum |
| genitive | paululī paullulī, pōlulī | paululae paullulae, pōlulae | paululī paullulī, pōlulī |
| dative | paululō paullulō, pōlulō | paululae paullulae, pōlulae | paululō paullulō, pōlulō |
| accusative | paululum paullulum, pōlulum | paululam paullulam, pōlulam | paululum paullulum, pōlulum |
| ablative | paululō paullulō, pōlulō | paululā paullulā, pōlulā | paululō paullulō, pōlulō |
| vocative | paulule paullule, pōlule | paulula paullula, pōlula | paululum paullulum, pōlulum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | paululī paullulī, pōlulī | paululae paullulae, pōlulae | paulula paullula, pōlula |
| genitive | paululōrum paullulōrum, pōlulōrum | paululārum paullulārum, pōlulārum | paululōrum paullulōrum, pōlulōrum |
| dative | paululīs paullulīs, pōlulīs | paululīs paullulīs, pōlulīs | paululīs paullulīs, pōlulīs |
| accusative | paululōs paullulōs, pōlulōs | paululās paullulās, pōlulās | paulula paullula, pōlula |
| ablative | paululīs paullulīs, pōlulīs | paululīs paullulīs, pōlulīs | paululīs paullulīs, pōlulīs |
| vocative | paululī paullulī, pōlulī | paululae paullulae, pōlulae | paulula paullula, pōlula |
paulŭlus (paull-), a, um,
I. adj. dim. [1. paulus], very little, very small (most freq. in neutr. and adverb.):
pila, Cato, R. R. 14, 2: pecunia, Plaut. Bacch. 4, 8, 24: de paulo paululum hoc tibi dabo, id. Curc. 1, 2, 31: da mihi paululum bibere, Vulg. Gen. 24, 45; id. Judic. 4, 19: spatium, Ter. Phorm. 4, 4, 21: via, Liv. 8, 11: equi hominesque paululi et graciles, id. 35, 11: admixto paululo sale, Pall. 12, 22.—(b). Subst.: paulŭ-lum, i, n., a little bit, a trifle.—With gen.:
paululum praedae feci, Plaut. Poen. 3, 6, 7: paululum pecuniae, Ter. Hec. 3, 5, 56: obsoni, id. And. 2, 2, 23: operae, id. Eun. 2, 2, 50: morae, Cic. Cat. 1, 4, 9.—Absol.: nihil aut admodum paululum, Cic. N. D. 2, 46, 118: paululum ad beatam vitam deesse, id. Tusc. 5, 8, 23.—Hence, in abl.: paululo, a little, somewhat: si nequeas paululo, at quanti queas, Ter. Eun. 1, 1, 30: valeo, sicut soleo: paululo tamen etiam deterius quam soleo, Lucc. ap. Cic. Fam. 5, 14, 1.— Hence, adv.: paulŭlum, a little, a very little, somewhat: abscede paululum istuc, Plaut. As. 5, 2, 75: concede istuc paululum; audin'? Ter. Eun. 4, 4, 38: paululum opperirier si vis, id. ib. 5, 2, 51: paululum respirare, Cic. Quint. 16, 53: mente paululum inminutā, Sall. J. 65, 1: spirans, id. C. 61, 4: si paululum intermissa fuerit, Quint. 1, 6, 8: paululum tempore nostro superiores, id. 8, 3, 25.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
paululus (not paull-), adj. dim.
paulus, very little, very small : si paululum modo quid te fugerit, T.: via, L.: equi hominesque paululi et graciles, L.—As subst n., a little bit, trifle : paululum pecuniae, T.: paululum compendii facere.
Origins
Diminutive form of paulus.