LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird-declension two-termination adjective

partilis

partilis (neuter partile)
Classical[ˈpar.tɪ.lɪs]Ecclesiastical[ˈpar.ti.lis]

Meaning

  1. two terminationindividual

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativepartilispartilispartile
genitivepartilispartilispartilis
dativepartilīpartilīpartilī
accusativepartilempartilempartile
ablativepartilīpartilīpartilī
vocativepartilispartilispartile
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativepartilēspartilēspartilia
genitivepartiliumpartiliumpartilium
dativepartilibuspartilibuspartilibus
accusativepartilīs
partilēs
partilīs
partilēs
partilia
ablativepartilibuspartilibuspartilibus
vocativepartilēspartilēspartilia

partĭlis, e, adj. pars,
I. divisible, single (post-class.): corporeum omne, quod partile, Aug. Trin. 12, 9; Cael. Aur. Tard. 2, 1, 44: Nemesis partilibus praesidens fatis, i. e. over the fate of individuals, Amm. 14, 11, 25.—Adv.: partĭlĭter, partially, in part: cum ea, quae fiant, non partiliter fiant, sed ad census summam redeant, not in favor of a part, Arn. 1, 8; 6, 192.

Quick answers

What does partilis mean in Latin?
partilis, a adjective, means “individual”.
How do you pronounce partilis?
In classical Latin, [ˈpar.tɪ.lɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈpar.ti.lis].