adjectivethird-declension two-termination adjective
partilis
partilis (neuter partile)
Classical[ˈpar.tɪ.lɪs]Ecclesiastical[ˈpar.ti.lis]
Meaning
- two terminationindividual
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | partilis | partilis | partile |
| genitive | partilis | partilis | partilis |
| dative | partilī | partilī | partilī |
| accusative | partilem | partilem | partile |
| ablative | partilī | partilī | partilī |
| vocative | partilis | partilis | partile |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | partilēs | partilēs | partilia |
| genitive | partilium | partilium | partilium |
| dative | partilibus | partilibus | partilibus |
| accusative | partilīs partilēs | partilīs partilēs | partilia |
| ablative | partilibus | partilibus | partilibus |
| vocative | partilēs | partilēs | partilia |
partĭlis, e, adj. pars,
I. divisible, single (post-class.):
corporeum omne, quod partile, Aug. Trin. 12, 9; Cael. Aur. Tard. 2, 1, 44: Nemesis partilibus praesidens fatis, i. e. over the fate of individuals, Amm. 14, 11, 25.—Adv.: partĭlĭter, partially, in part: cum ea, quae fiant, non partiliter fiant, sed ad census summam redeant, not in favor of a part, Arn. 1, 8; 6, 192.