noun · masculinesecond declension
parasītaster
parasītaster m (genitive parasītastrī)
Classical[pa.ra.siːˈtas.tɛr]Ecclesiastical[pa.ra.s̬iˈtas.ter]
Meaning
- a mean, sorry parasite
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | parasītaster | parasītastrī |
| genitive | parasītastrī | parasītastrōrum |
| dative | parasītastrō | parasītastrīs |
| accusative | parasītastrum | parasītastrōs |
| ablative | parasītastrō | parasītastrīs |
| vocative | parasītaster | parasītastrī |
părăsītaster, tri, m. id.,
I. a mean, sorry parasite:
parasitaster parvulus, Ter. Ad. 5, 2, 4; cf. Prisc. p. 610; 618 and 628 P.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
parasītaster trī, m
parasitus, a sorry parasite : parvolus, T.
Origins
From parasīt(us) (“guest”) + -aster.