LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfirst conjugation

pandō1

pandō (present infinitive pandāre, perfect active pandāvī, supine pandātum)

Meaning

  1. transitiveto bend, curve anything
  2. intransitiveto bend (oneself)

Latīnē defined in Latin in our graded readers

Conjugation conjugation 1

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.pandōpandābam
pandēbam
pandābō
pandam
pandāvī
pandī
pandāveram
panderam
pandāverō
pandārō, panderō
2nd sg.pandās
pandis
pandābās
pandēbās
pandābispandāvistī
pandāstī, pandistī
pandāverās
pandārās, panderās
pandāveris
3rd sg.pandat
pandit
pandābat
pandēbat
pandābitpandāvitpandāverat
pandārat, panderat
pandāverit
pandārit, panderit
1st pl.pandāmus
pandimus
pandābāmus
pandēbāmus
pandābimuspandāvimuspandāverāmus
panderāmus
pandāverimus
pandārimus, panderimus
2nd pl.pandātis
panditis
pandābātis
pandēbātis
pandābitispandāvistis
pandāstis, pandistis
pandāverātis
pandārātis, panderātis
pandāveritis
pandāritis, panderitis
3rd pl.pandant
pandunt
pandābant
pandēbant
pandābuntpandāvērunt
pandāvēre, pandārunt, pandērunt
pandāverant
pandārant, panderant
pandāverint
pandārint, panderint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.pandem
pandam
pandārem
panderem
pandāverim
pandārim, panderim
pandāvissem
pandāssem, pandissem
2nd sg.pandēspandārēs
panderēs
pandāverīspandāvissēs
pandāssēs, pandissēs
3rd sg.pandetpandāret
panderet
pandāverit
pandārit, panderit
pandāvisset
pandāsset, pandisset
1st pl.pandēmuspandārēmus
panderēmus
pandāverīmus
pandārīmus, panderīmus
pandāvissēmus
pandāssēmus, pandissēmus
2nd pl.pandētispandārētis
panderētis
pandāverītis
pandārītis, panderītis
pandāvissētis
pandāssētis, pandissētis
3rd pl.pandentpandārent
panderent
pandāverint
pandārint, panderint
pandāvissent
pandāssent, pandissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.pandorpandābar
pandēbar
pandābor
pandar
2nd sg.pandāris
pandāre
pandābāris
pandābāre, pandēbāre, pandēbāris
pandāberis
pandābere
3rd sg.pandātur
panditur
pandābātur
pandēbātur
pandābitur
1st pl.pandāmur
pandimur
pandābāmur
pandēbāmur
pandābimur
2nd pl.pandāminīpandābāminī
pandēbāminī
pandābiminī
3rd pl.pandantur
panduntur
pandābantur
pandēbantur
pandābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.panderpandārer
panderer
2nd sg.pandēris
pandēre
pandārēris
pandārēre, panderēre, panderēris
3rd sg.pandēturpandārētur
panderētur
1st pl.pandēmurpandārēmur
panderēmur
2nd pl.pandēminīpandārēminī
panderēminī
3rd pl.pandenturpandārentur
panderentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.pandā
pande
pandāre
pres. 2nd pl.pandāte
pandite
pandāminī
fut. 2nd sg.pandātō
panditō
pandātor
panditor
fut. 3rd sg.pandātō
panditō
pandātor
panditor
fut. 2nd pl.pandātōte
panditōte
—
fut. 3rd pl.pandantō
panduntō
pandantor
panduntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepandārepandārī
perfect infinitivepandāvisse
pandāsse, pandisse
pandātum esse
future infinitivepandātūrum essepandātum īrī
present participlepandāns—
perfect participle—pandātus
pandāta, pandātā, pandātae, pandātam, pandātārum, pandātās, pandātī, pandātōrum, pandātōs, passa, passā, passae, passam, passārum, passās, passe, passī, passīs, passō, passōrum, passōs, passum, passus
future participlepandātūrus
pandātūra, pandātūrā, pandātūrae, pandātūram, pandātūrārum, pandātūrās, pandātūre, pandātūrī, pandātūrīs, pandātūrō, pandātūrōrum, pandātūrōs, pandātūrum, passūra, passūrā, passūrae, passūram, passūrārum, passūrās, passūre, passūrī, passūrīs, passūrō, passūrōrum, passūrōs, passūrum, passūrus
pandandus
pandanda, pandandā, pandandae, pandandam, pandandārum, pandandās, pandande, pandandīs, pandandōrum, pandandōs, pandenda, pandendā, pandendae, pandendam, pandendārum, pandendās, pandende, pandendī, pandendīs, pandendō, pandendōrum, pandendōs, pandendum, pandendus
gerundpandandī, pandandō, pandandumsupinepandātum, pandātū

Phrases from Meissner's Latin Phrase-Book

vela facere, pandere
to set the sails.

pando pandi (acc. to Prisc. p. 891 P.), passum, and less freq. pansum (v. Neue, Formenl. 2, p. 567 sq.), 3, v. a.,
I. to spread out, extend; to unfold, expand [from the root pat of pateo, cf. πετάννυμι, q. v.] (syn.: explano, explico, extendo).
I. Lit.: pandere palmas Ante deum delubra, Lucr. 5, 1200; so, ad solem pennas, Verg. G. 1, 398: retia, Plin. 9, 8, 9, § 29: telas in parietibus latissime, id. 29, 4, 27, § 87: aciem, to extend, deploy, = explicare, Tac. H. 2, 25; 4, 33: rupem ferro, i. e. to split, Liv. 21, 37: utere velis, Totos pande sinus, Juv. 1, 150.—
(b). With se or pass., to spread one's self, stretch, open out, extend, etc.: immensa panditur planities, Liv. 32, 4: dum se cornua latius pandunt, id. 2, 31: rosa sese pandit in calices, Plin. 21, 4, 10, § 14: ubi mare coepit in latitudinem pandi, id. 6, 13, 15, § 38: si panditur ultra (gremium), i. e. is not yet full, Juv. 14, 327.—
2. In partic., in econom. lang., to spread out to dry, to dry fruits: ficos pandere, Col. 2, 22, 3: uvas in sole, id. 12, 39, 1.—
B. Transf.
1. To throw open, to open any thing by extending it (mostly poet.; syn.: patefacio, aperio, recludo): pandite atque aperite propere januam hanc Orci, Plaut. Bacch. 3, 1, 1: pandite, sulti', genas (i. e. palpebras), Enn. ap. Paul. ex Fest. s. v. genas, p. 94 Müll. (Ann. v. 521 Vahl.): dividimus muros et moenia pandimus urbis, Verg. A. 2, 234: (Cerberus) tria guttura pandens, id. ib. 6, 421: limina, id. ib. 6, 525: agros pingues, to lay open, i. e. to plough up, till, Lucr. 5, 1248: piceae tantum taxique nocentes Interdum aut hederae pandunt vestigia nigrae, disclose, Verg. G. 2, 257: torridam incendio rupem ferro pandunt, lay open, split, Liv. 21, 37, 3: pandite nunc Helicona, deae, Verg. A. 7, 641; 10, 1.—
2. Mid., to open itself, to open: panduntur inter ordines viae, Liv. 10, 41: cum caudā omnis jam panditur Hydra, i. e. displays itself, Cic. Arat. 449.—
II. Trop.
A. To spread, extend; and with se, to spread or extend itself: cum tempora se veris florentia pandunt, Lucr. 6, 359: illa divina (bona) longe lateque se pandunt caelumque contingunt, Cic. Tusc. 5, 27, 76: quaerebam utrum panderem vela orationis, id. ib. 4, 5, 9: umbriferos ubi pandit Tabrica saltus, Juv. 10, 194. —Mid.: ab aquilone pandetur malum super omnes, Vulg. Jer. 1, 14; see also under P. a. B.—
B. To open: viam alicui ad dominationem, Liv. 4, 15: viam fugae, id. 10, 5.—
2. In partic., to unfold in speaking, to make known, publish, relate, explain (mostly poet.): omnem rerum naturam dictis, Lucr. 5, 54: primordia rerum, id. 1, 55: res altā terrā et caligine mersas, Verg. A. 6, 267; 3, 252; 3, 479: nomen, Ov. M. 4, 679: fata, Luc. 6, 590: Hesiodus agricolis praecepta pandere orsus, Plin. H. N. 14, 1, 1, § 3.—Hence,
A. pansus, a, um, P. a., spread out, outspread, outstretched, extended (rare and mostly post-Aug.): manibus et pedibus pansis, Vitr. 3, 1: suppliciter pansis ad numina palmis, Germ. Arat. 68: sago porrectius panso, Amm. 29, 5, 48: pansis in altum bracchiis, Prud. Cath. 12, 170: panso currere carbaso, id. adv. Symm. praef. 1, 48.—
B. passus, a, um (cf.: ab eo, quod est pando passum veteres dixerunt, non pansum, etc., Gell. 15, 15, 1), P. a., outspread, outstretched, extended, open.
1. Lit.: velo passo pervenire, under full sail, Plaut. Stich. 2, 2, 45; so, velis passis pervehi, Cic. Tusc. 1, 49, 119: passis late palmis, Caes. B. C. 3, 98: passis manibus, Plin. 7, 17, 17, § 77; Gell. 15, 15, 3: crinis passus, and more freq. in plur., crines passi, loose, dishevelled hair: capillus passus, Ter. Phorm. 1, 2, 56; Caes. B. G. 1. 51; 7, 48; Liv. 1, 13; Verg. A. 1, 480 et saep.—Hence, verba passa, loose, relaxed, i. e. prose, App. Flor. 2, 15, p. 352, 1.—
2. Transf.
(a). Spread out to dry (v. supra, I. 2.); hence, dried, dry: uvae, i. e. raisins, Col. 12, 39, 4; Front. Ep. ad M. Caes. 4, 4 Mai; Vulg. Num. 6, 4; so, acini, Plin. 14, 1, 3, § 16: racemi, Verg. G. 4, 269: rapa, Plin. 18, 13, 34, § 127: uva passa pendilis, Plaut. Poen. 1, 2, 99: lac passum, boiled milk, Ov. M. 14, 274.—Hence,
(b). Transf.: rugosi passique senes, dried up, withered, Lucil. ap. Non. 12, 5 (Sat. 19, 11).— Hence, subst.: passum, i, n. (sc. vinum), wine made from dried grapes, raisin-wine: passum nominabant, si in vindemiā uvam diutius coctam legerent, eamque passi essent in sole aduri, Varr. ap. Non. 551, 27; Plaut. Ps. 2, 4, 51: passo psythia utilior, Verg. G. 2, 93; Juv. 14, 271; cf. Col. 12, 39, 1; Plin. 14, 9, 11, § 81; Pall. 11, 19, 1: passum quo ex sicciore uva est, eo valentius est, Cels. 2, 18.—
3. Trop.: verba passa, prose (post-class.), App. Flor. p. 352, 1.

Origins

Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin pandō From pandus (“turned”) + -ō (verb-forming suffix).

Descendants
  • Spanishpandar
  • Spanishapandar
  • Spanishempandar
  • Spanishpandear
  • Spanishpandeada
verbthird conjugation
pandō2
pandō (present infinitive pandere, perfect active pandī, supine passum)
Classical[ˈpan.doː]Ecclesiastical[ˈpan.do]

Meaning

  1. transitiveto spread or open (out), extend
  2. transitiveto unfold or expand
  3. transitiveto spread out to dry
  4. transitiveto expose, narrate

Conjugation conjugation 3

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.pandōpandēbam
pandābam
pandam
pandābō
pandī
pandāvī
panderam
pandāveram
panderō
pandārō, pandāverō
2nd sg.pandispandēbās
pandābās
pandēs
pandābis
pandistī
pandāstī, pandāvistī
panderās
pandārās, pandāverās
panderis
pandāveris
3rd sg.panditpandēbat
pandābat
pandet
pandābit
pandit
pandāvit
panderat
pandārat, pandāverat
panderit
pandārit, pandāverit
1st pl.pandimuspandēbāmus
pandābāmus
pandēmus
pandābimus
pandimus
pandāvimus
panderāmus
pandāverāmus
panderimus
pandārimus, pandāverimus
2nd pl.panditispandēbātis
pandābātis
pandētis
pandābitis
pandistis
pandāstis, pandāvistis
panderātis
pandārātis, pandāverātis
panderitis
pandāritis, pandāveritis
3rd pl.panduntpandēbant
pandābant
pandent
pandābunt
pandērunt
pandēre, pandārunt, pandāvēre, pandāvērunt
panderant
pandārant, pandāverant
panderint
pandārint, pandāverint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.pandam
pandem
panderem
pandārem
panderim
pandārim, pandāverim
pandissem
pandāssem, pandāvissem
2nd sg.pandāspanderēs
pandārēs
panderīs
pandāverīs
pandissēs
pandāssēs, pandāvissēs
3rd sg.pandatpanderet
pandāret
panderit
pandārit, pandāverit
pandisset
pandāsset, pandāvisset
1st pl.pandāmuspanderēmus
pandārēmus
panderīmus
pandārīmus, pandāverīmus
pandissēmus
pandāssēmus, pandāvissēmus
2nd pl.pandātispanderētis
pandārētis
panderītis
pandārītis, pandāverītis
pandissētis
pandāssētis, pandāvissētis
3rd pl.pandantpanderent
pandārent
panderint
pandārint, pandāverint
pandissent
pandāssent, pandāvissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.pandorpandēbar
pandābar
pandar
pandābor
2nd sg.panderis
pandere
pandēbāris
pandēbāre, pandābāre, pandābāris
pandēris
pandēre, pandābere, pandāberis
3rd sg.panditurpandēbātur
pandābātur
pandētur
pandābitur
1st pl.pandimurpandēbāmur
pandābāmur
pandēmur
pandābimur
2nd pl.pandiminīpandēbāminī
pandābāminī
pandēminī
pandābiminī
3rd pl.pandunturpandēbantur
pandābantur
pandentur
pandābuntur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.pandar
pander
panderer
pandārer
2nd sg.pandāris
pandāre
panderēris
panderēre, pandārēre, pandārēris
3rd sg.pandāturpanderētur
pandārētur
1st pl.pandāmurpanderēmur
pandārēmur
2nd pl.pandāminīpanderēminī
pandārēminī
3rd pl.pandanturpanderentur
pandārentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.pande
pandā
pandere
pres. 2nd pl.panditepandiminī
fut. 2nd sg.panditōpanditor
pandātor
fut. 3rd sg.panditōpanditor
pandātor
fut. 2nd pl.panditōte
pandātōte
—
fut. 3rd pl.panduntō
pandantō
panduntor
pandantor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitivepanderepandī
pandārī
perfect infinitivepandisse
pandāsse, pandāvisse
passum esse
future infinitivepassūrum essepassum īrī
present participlepandēns—
perfect participle—passus
pandāta, pandātā, pandātae, pandātam, pandātārum, pandātās, pandāte, pandātī, pandātō, pandātōrum, pandātōs, pandātum, pandātus, passa, passā, passae, passam, passārum, passās, passe, passī, passīs, passō, passōrum, passōs
future participlepassūrus
pandātūra, pandātūrā, pandātūrae, pandātūram, pandātūrārum, pandātūrās, pandātūre, pandātūrī, pandātūrīs, pandātūrō, pandātūrōrum, pandātūrōs, pandātūrum, pandātūrus, passūra, passūrā, passūrae, passūram, passūrārum, passūrās, passūre, passūrī, passūrīs, passūrō, passūrōrum, passūrōs, passūrum
pandendus
pandundus, pandanda, pandandā, pandandae, pandandam, pandandārum, pandandās, pandande, pandandī, pandandīs, pandandō, pandandōrum, pandandōs, pandandum, pandandus, pandenda, pandendā, pandendae, pandendam, pandendārum, pandendās, pandende, pandendīs, pandendōrum, pandendōs
gerundpandendī, pandendō, pandendumsupinepassum, passū

pando, āvi, ātum, 1, v. a. and n. for spando; root spa-; Sanscr. spha-, spread, grow; Gr. σπάω; cf. spatium.
I. Act., to bend, bow, curve any thing (cf.: flecto, curvo): pandant enim posteriora, Quint. 11, 3, 122: manus leviter pandata, id. 11, 3, 100. —
(b). Mid., to bend itself, to bend: in inferiora pandantur, Plin. 16, 42, 81, § 223; 16, 39, 74, § 189; 16, 40, 79, § 219: apes sarcinā pandatae, id. 11, 10, 10, § 21: firmiora juga sunt alliganda, ut rigorem habeant nec pandentur onere fructuum, Col. 4, 16 fin.—
II. Neutr., to bend itself, to bend: ulmus et fraxinus celeriter pandant, Vitr. 2, 9; 6, 11.

Origins

  1. Proto-Indo-European*peth₂-
  2. Proto-Indo-European*ptnéh₂ti
  3. Proto-Italic*pandō
  4. Latinpandō

From Proto-Italic *pandō, from Proto-Indo-European *peth₂- (“to spread out”). Cognate with pateō, Ancient Greek πέταλον (pétalon, “leaf”).

Descendants
  • Italianpandere
  • Catalanpansa
  • EnglishPando

Quick answers

What does pandō mean in Latin?
pandō, a verb, means “to bend, curve anything; to bend (oneself)”.
What are the principal parts of pandō?
pandō, pandāre, pandāvī, pandātum (first conjugation).