adjectivefirst/second-declension adjective
panacinus
panacinus (feminine panacina, neuter panacinum)
Classical[paˈna.kɪ.nʊs]Ecclesiastical[paˈnaː.t͡ʃi.nus]
Meaning
- adjectivemade of the panacea
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | panacinus | panacina | panacinum |
| genitive | panacinī | panacinae | panacinī |
| dative | panacinō | panacinae | panacinō |
| accusative | panacinum | panacinam | panacinum |
| ablative | panacinō | panacinā | panacinō |
| vocative | panacine | panacina | panacinum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | panacinī | panacinae | panacina |
| genitive | panacinōrum | panacinārum | panacinōrum |
| dative | panacinīs | panacinīs | panacinīs |
| accusative | panacinōs | panacinās | panacina |
| ablative | panacinīs | panacinīs | panacinīs |
| vocative | panacinī | panacinae | panacina |
pănăcĭnus, a, um, adj. panacea,
I. made of the panacea:
clyster, Cael. Aur. Tard. 4, 7, 95.Origins
From panacēa (“particular kind of plant, believed to cure all diseases; panacea”), from Ancient Greek πανάκεια (panákeia), from πανακής (panakḗs, “all-healing”), from πᾶν (pân, “all”) + ἄκος (ákos, “cure”).