proper noun · masculinesecond declension
Pacilus
Pacilus m sg (genitive Pacilī)
Classical[ˈpa.kɪ.ɫʊs]Ecclesiastical[ˈpaː.t͡ʃi.lus]
Meaning
- masculinesingularA Roman cognomen — famously held by
- masculinesingularGaius Furius Pacilus Fusus, a Roman consul
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Pacilus | — |
| genitive | Pacilī | — |
| dative | Pacilō | — |
| accusative | Pacilum | — |
| ablative | Pacilō | — |
| vocative | Pacile | — |