adjectivefirst/second-declension adjective
oxytonus
oxytonus (feminine oxytona, neuter oxytonum)
Classical[ɔkˈsy.tɔ.nʊs]Ecclesiastical[okˈsiː.to.nus]
Meaning
- adjectiveoxytone (having the stress or an acute accent on the last syllable)
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | oxytonus | oxytona oxitona | oxytonum oxitonum, oxytonon |
| genitive | oxytonī oxitonī | oxytonae oxitonae | oxytonī oxitonī |
| dative | oxytonō oxitonō | oxytonae oxitonae | oxytonō oxitonō |
| accusative | oxytonum oxitonum, oxytonon | oxytonam oxitonam, oxytonān | oxytonum oxitonum, oxytonon |
| ablative | oxytonō oxitonō | oxytonā oxitonā | oxytonō oxitonō |
| vocative | oxytone oxitone | oxytona oxitona | oxytonum oxitonum, oxytonon |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | oxytonī oxitonī, oxytonoe | oxytonae oxitonae | oxytona oxitona |
| genitive | oxytonōrum oxitonōrum | oxytonārum oxitonārum | oxytonōrum oxitonōrum |
| dative | oxytonīs oxitonīs | oxytonīs oxitonīs | oxytonīs oxitonīs |
| accusative | oxytonōs oxitonōs | oxytonās oxitonās | oxytona oxitona |
| ablative | oxytonīs oxitonīs | oxytonīs oxitonīs | oxytonīs oxitonīs |
| vocative | oxytonī oxitonī, oxytonoe | oxytonae oxitonae | oxytona oxitona |
Origins
- Proto-Indo-European*h₂eḱ-der.?
- Ancient Greek ὀξῠ́ς(oxŭ́s)
- Proto-Indo-European*ten-
- Proto-Indo-European*tónos
- Proto-Hellenic*tónos
- Ancient Greek τόνος(tónos)
- Latinoxytonus
Ancient Greek ὀξῠ́τονος (oxŭ́tonos)bor. Latin oxytonus Borrowed from Ancient Greek ὀξῠ́τονος (oxŭ́tonos).