LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

ōscillātiō

ōscillātiō f (genitive ōscillātiōnis)
Classical[oːs.kɪlˈlaː.ti.oː]Ecclesiastical[oʃ.ʃilˈlat.t͡si.o]

Meaning

  1. swinging, swing
  2. oscillation

Declension

declension
formsingularplural
nominativeōscillātiōōscillātiōnēs
genitiveōscillātiōnisōscillātiōnum
dativeōscillātiōnīōscillātiōnibus
accusativeōscillātiōnemōscillātiōnēs
ablativeōscillātiōneōscillātiōnibus
vocativeōscillātiōōscillātiōnēs

oscillātĭo, ōnis, f. oscillo,
I. a swinging (post-Aug.), Petr. 140, 9: dies festus oscillationis, a festival celebrated at Athens in honor of Erigone, Hyg. Fab. 130.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin ōscillātiō From ōscillō (“to swing”) + -tiō.

Descendants
  • Catalanoscil·lació
  • Frenchoscillation
  • Italianoscillazione
  • Occitanoscillacion
  • Portugueseoscilação
  • Romanianoscilație
  • Spanishoscilación
  • Galicianoscilación
  • Russianосцилляция

Quick answers

What does ōscillātiō mean in Latin?
ōscillātiō, a noun, means “swinging, swing; oscillation”.
What is the genitive of ōscillātiō?
The genitive singular is ōscillātiōnis. ōscillātiō is feminine, third declension.
How do you pronounce ōscillātiō?
In classical Latin, [oːs.kɪlˈlaː.ti.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [oʃ.ʃilˈlat.t͡si.o].