noun · femininethird declension
ōscillātiō
ōscillātiō f (genitive ōscillātiōnis)
Classical[oːs.kɪlˈlaː.ti.oː]Ecclesiastical[oʃ.ʃilˈlat.t͡si.o]
Meaning
- swinging, swing
- oscillation
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | ōscillātiō | ōscillātiōnēs |
| genitive | ōscillātiōnis | ōscillātiōnum |
| dative | ōscillātiōnī | ōscillātiōnibus |
| accusative | ōscillātiōnem | ōscillātiōnēs |
| ablative | ōscillātiōne | ōscillātiōnibus |
| vocative | ōscillātiō | ōscillātiōnēs |
oscillātĭo, ōnis, f. oscillo,
I. a swinging (post-Aug.), Petr. 140, 9:
dies festus oscillationis, a festival celebrated at Athens in honor of Erigone, Hyg. Fab. 130.Origins
Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin ōscillātiō From ōscillō (“to swing”) + -tiō.
Descendants
- Catalanoscil·lació
- Frenchoscillation
- Italianoscillazione
- Occitanoscillacion
- Portugueseoscilação
- Romanianoscilație
- Spanishoscilación
- Galicianoscilación
- Russianосцилляция