LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

orthodoxus

orthodoxus (feminine orthodoxa, neuter orthodoxum, comparative orthodoxior, superlative orthodoxissimus)
Classical[ɔr.tʰɔˈdɔk.sʊs]Ecclesiastical[or.toˈdɔk.sus]

Meaning

  1. adjectiveorthodox

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeorthodoxusorthodoxaorthodoxum
genitiveorthodoxīorthodoxaeorthodoxī
dativeorthodoxōorthodoxaeorthodoxō
accusativeorthodoxumorthodoxamorthodoxum
ablativeorthodoxōorthodoxāorthodoxō
vocativeorthodoxeorthodoxaorthodoxum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeorthodoxīorthodoxaeorthodoxa
genitiveorthodoxōrumorthodoxārumorthodoxōrum
dativeorthodoxīsorthodoxīsorthodoxīs
accusativeorthodoxōsorthodoxāsorthodoxa
ablativeorthodoxīsorthodoxīsorthodoxīs
vocativeorthodoxīorthodoxaeorthodoxa

orthŏdoxus, a, um, adj., = ὀρθόδοξος,
I. orthodox (post-class.): viri, Auct. ap. Hier. Ep. 19: religio, Cod. Just. 1, 2, 12: ecclesia, ib. 1, 2, 14.—Hence, orthŏdoxē, adv., Rustic. c. Aceph. p. 1219.

Origins

Borrowed from Ancient Greek ὀρθόδοξος (orthódoxos).

Descendants
  • Catalanortodox
  • Englishorthodox
  • Frenchorthodoxe
  • Germanorthodox
  • Italianortodosso
  • Portugueseortodoxo
  • Romanianortodox
  • Spanishortodoxo
  • TurkishOrtodoksfrom French orthodoxe
  • Persianارتدکسfrom French orthodoxe

Quick answers

What does orthodoxus mean in Latin?
orthodoxus, a adjective, means “orthodox”.
How do you pronounce orthodoxus?
In classical Latin, [ɔr.tʰɔˈdɔk.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [or.toˈdɔk.sus].