proper noun · neutersecond declension
Orminium
Orminium n sg (genitive Orminiī or Orminī)
Classical[ɔrˈmɪ.ni.ũː]Ecclesiastical[orˈmiː.ni.um]
Meaning
- neutersingularA mountain of Bithynia
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Orminium | — |
| genitive | Orminiī Orminī | — |
| dative | Orminiō | — |
| accusative | Orminium | — |
| ablative | Orminiō | — |
| vocative | Orminium | — |
Origins
Borrowed from Ancient Greek Ὀρμίνιον (Ormínion).