LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

orbītus

orbītus (feminine orbīta, neuter orbītum)
Classical[ɔrˈbiː.tʊs]Ecclesiastical[orˈbiː.tus]

Meaning

  1. adjectivecircular, orbicular

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeorbītusorbītaorbītum
genitiveorbītīorbītaeorbītī
dativeorbītōorbītaeorbītō
accusativeorbītumorbītamorbītum
ablativeorbītōorbītāorbītō
vocativeorbīteorbītaorbītum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeorbītīorbītaeorbīta
genitiveorbītōrumorbītārumorbītōrum
dativeorbītīsorbītīsorbītīs
accusativeorbītōsorbītāsorbīta
ablativeorbītīsorbītīsorbītīs
vocativeorbītīorbītaeorbīta

orbītus, a, um orbis,
I. circular (anteand post-class.): motu, Varr. ap. Non. 148, 16; Arn. 2, 83 (others read orbico; cf. Oehler ad Varr. Sat. Menipp. p. 139).

Origins

From orbis.

Quick answers

What does orbītus mean in Latin?
orbītus, a adjective, means “circular, orbicular”.
How do you pronounce orbītus?
In classical Latin, [ɔrˈbiː.tʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [orˈbiː.tus].