LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
verbfourth conjugation

offulciō

offulciō (present infinitive offulcīre, perfect active offulsī, supine offultum)
Classical[ɔfˈfʊɫ.ki.oː]Ecclesiastical[ofˈful̠ʲ.t͡ʃi.o]

Meaning

  1. to block (a wound)
    tunc nōs in ancipitī perīculō constitūtī vel opprimendī nostrī vel deserendī sociī remedium ē rē nātā validum eō volente comminīscimus. antesignānī nostrī partem, quā manus umerum subit, ictū per articulum medium temperātō prōrsus abscīdimus, atque ibi brachiō relictō, multis laciniis offultō vulnere nē stīllae sanguinis vestīgium prōderent, ceterum Lamachum raptim reportāmus.Now we found ourselves faced with two equally painful alternatives, to let ourselves be captured or to desert our comrade. On the spur of the moment we hit on a drastic solution: with one carefully directed blow we cut our leader’s arm right off at the elbow joint, and leaving the rest of it there we tied up the wound with a thick bandage so that there should be no trail of blood to show which way we went, and hurriedly made off with what remained of Lamachus.c. 125 CE – 180 CE, Apuleius, Metamorphoses 4.11

Conjugation conjugation 4

active indicative
formpresentimperfectfutureperfectpluperfectfut. perfect
1st sg.offulciōoffulciēbamoffulciamoffulsīoffulseramoffulserō
2nd sg.offulcīsoffulciēbāsoffulciēsoffulsistīoffulserāsoffulseris
3rd sg.offulcitoffulciēbatoffulcietoffulsitoffulseratoffulserit
1st pl.offulcīmusoffulciēbāmusoffulciēmusoffulsimusoffulserāmusoffulserimus
2nd pl.offulcītisoffulciēbātisoffulciētisoffulsistisoffulserātisoffulseritis
3rd pl.offulciuntoffulciēbantoffulcientoffulsērunt
offulsēre
offulserantoffulserint
active subjunctive
active subjunctive
formpresentimperfectperfectpluperfect
1st sg.offulciamoffulcīremoffulserimoffulsissem
2nd sg.offulciāsoffulcīrēsoffulserīsoffulsissēs
3rd sg.offulciatoffulcīretoffulseritoffulsisset
1st pl.offulciāmusoffulcīrēmusoffulserīmusoffulsissēmus
2nd pl.offulciātisoffulcīrētisoffulserītisoffulsissētis
3rd pl.offulciantoffulcīrentoffulserintoffulsissent
passive indicative
passive indicative
formpresentimperfectfuture
1st sg.offulcioroffulciēbaroffulciar
2nd sg.offulcīris
offulcīre
offulciēbāris
offulciēbāre
offulciēris
offulciēre
3rd sg.offulcīturoffulciēbāturoffulciētur
1st pl.offulcīmuroffulciēbāmuroffulciēmur
2nd pl.offulcīminīoffulciēbāminīoffulciēminī
3rd pl.offulciunturoffulciēbanturoffulcientur
passive subjunctive
passive subjunctive
formpresentimperfect
1st sg.offulciaroffulcīrer
2nd sg.offulciāris
offulciāre
offulcīrēris
offulcīrēre
3rd sg.offulciāturoffulcīrētur
1st pl.offulciāmuroffulcīrēmur
2nd pl.offulciāminīoffulcīrēminī
3rd pl.offulcianturoffulcīrentur
imperative
imperative
formactivepassive
pres. 2nd sg.offulcīoffulcīre
pres. 2nd pl.offulcīteoffulcīminī
fut. 2nd sg.offulcītōoffulcītor
fut. 3rd sg.offulcītōoffulcītor
fut. 2nd pl.offulcītōte—
fut. 3rd pl.offulciuntōoffulciuntor
infinitives & participles
infinitives & participles
formactivepassive
present infinitiveoffulcīreoffulcīrī
perfect infinitiveoffulsisseoffultum esse
future infinitiveoffultūrum esseoffultum īrī
present participleoffulciēns—
perfect participle—offultus
future participleoffultūrusoffulciendus
offulciundus
gerundoffulciendī, offulciendō, offulciendumsupineoffultum, offultū

offulcĭo (obf-) (si), tum, 4, v. a. ob-fulcio,
I. to stop up (Appul.): vulnus spongiā offulciens, App. M. 1, p. 108, 17: multis laciniis offulto vulnere, id. ib. 4, p. 147, 14.

Origins

From ob- + fulciō.

Quick answers

What does offulciō mean in Latin?
offulciō, a verb, means “to block (a wound)”.
What are the principal parts of offulciō?
offulciō, offulcīre, offulsī, offultum (fourth conjugation).
How do you pronounce offulciō?
In classical Latin, [ɔfˈfʊɫ.ki.oː]; in ecclesiastical (church) Latin, [ofˈful̠ʲ.t͡ʃi.o].