noun · masculinefourth declension
odōrātus1
odōrātus m (genitive odōrātūs)
Classical[ɔ.doːˈraː.tʊs]Ecclesiastical[o.doˈraː.tus]
Meaning
- the act of smelling
- the sense of smell
- smell, odor
Latīnē defined in Latin in our graded readers
suāvem odōrem habēnsodōrātus -a -um — in Evangelium secundum Matthaeum, ch. 24
quī suāviter oletodōrātus -a -um — in Metamorphoses I, ch. 15
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | odōrātus | odōrātūs |
| genitive | odōrātūs | odōrātuum |
| dative | odōrātuī | odōrātibus |
| accusative | odōrātum | odōrātūs |
| ablative | odōrātū | odōrātibus |
| vocative | odōrātus | odōrātūs |
ŏdōrātus, ūs, m. odoror,
I. a smelling, smell.
I. Lit. (class.), eorum jucundus non gustatus solum. sed odoratus etiam, et spectatus, Cic. N. D. 2, 63, 158.—
II. Transf.
A. The sense of smell:
nihil necesse est de gustatu et odoratu loqui, Cic. Ac. 2, 7, 20: insecta habent oculos, aliqua et odoratum, Plin. 11, 4, 3, § 10.—B. A smell, scent, odor which a thing gives out, Plin. 25, 13, 95, § 151.
Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
odōrātus ūs, m
odoror, a smelling, smell: eorum iucundus.—The sense of smell.
Origins
- Proto-Indo-European*h₃ed-
- Proto-Indo-European*h₃édōs
- Proto-Italic*odōs
- Old Latinodōs
- Latinodōrātus
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-yéti Proto-Indo-European *-eh₂yéti Proto-Indo-European *-h₂tiinflu. Proto-Italic *-ājō Proto-Italic *-āō Latin -ō Latin odōrō Proto-Indo-European *-tus Proto-Italic *-tus Latin -tus Latin odōrātus From odōrō + -tus (forming action nouns).
Descendants
- Frenchodorat
- Italianodorato
- Occitanodorat
- Spanishodorato