LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · masculinethird declension

ocris

ocris m (genitive ocris)
Classical[ˈɔ.krɪs]Ecclesiastical[ˈɔː.kris]

Meaning

  1. Old Latinmasculinea broken, rugged, stony mountain; a crag

Declension

declension
formsingularplural
nominativeocrisocrēs
genitiveocrisocrium
dativeocrīocribus
accusativeocremocrēs
ocrīs
ablativeocreocribus
vocativeocrisocrēs

ocris, is, m., = ὄκρις [akin to acer, ocior, root ac-],
I. a broken, rugged, stony mountain (ante-class.): ocrem antiqui montem confragosum vocabant, ut apud Livium: qui ascendunt altum ocrim; et, celsosque ocrīs arvaque petria; et, namque Taenari celsos ocrīs; et, in Pelio ocri, Paul. ex Fest. p. 181 Müll.

Origins

From Proto-Italic *okris, from Proto-Indo-European *h₂óḱris. Cognate with Ancient Greek ὄκρις (ókris), Old High German ecka, and Sanskrit अश्रि (áśri).

Quick answers

What does ocris mean in Latin?
ocris, a noun, means “a broken, rugged, stony mountain; a crag”.
What is the genitive of ocris?
The genitive singular is ocris. ocris is masculine, third declension.
How do you pronounce ocris?
In classical Latin, [ˈɔ.krɪs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈɔː.kris].