LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivethird declension

ōcior

ōcior (comparative, neuter ōcius, no positive form, superlative ōcissimus, adverb ōcius)

Meaning

  1. comparativeswifter, more rapid

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeōciorōciorōcius
genitiveōciōrisōciōrisōciōris
dativeōciōrīōciōrīōciōrī
accusativeōciōremōciōremōcius
ablativeōciōre
ōciōrī
ōciōre
ōciōrī
ōciōre
ōciōrī
vocativeōciorōciorōcius
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeōciōrēsōciōrēsōciōra
genitiveōciōrumōciōrumōciōrum
dativeōciōribusōciōribusōciōribus
accusativeōciōrēs
ōciōrīs
ōciōrēs
ōciōrīs
ōciōra
ablativeōciōribusōciōribusōciōribus
vocativeōciōrēsōciōrēsōciōra

ōcĭor, ōcĭus (
I. sup. ocissimus), adj. comp. [kindr. with Gr. ὠκύς, Sanscr. ācu, from the root ac, sharp; cf.: acer, acutus, ἀκωκή], swifter, fleeter (poet. and in post-Aug. prose).
I. Lit.: et ventis, et fulminis ocior alis, Verg. A. 5, 319; 10, 248: ocior cervis, Ocior Euro, Hor. C. 2, 16, 23; 24: aurā, id. ib. 1, 2, 48; 2, 20, 13: fugit ocior aurā, Ov. M. 1, 502: verbere, Luc. 1, 230: Tigris ocior remeat, Plin. 8, 18, 25, § 66: ociore ambitu, id. 2, 8, 6, § 39: ociore spatio, id. 2, 19, 17, § 81.—
II. Transf., of time, quicker, sooner, earlier; sup.: ficorum ocissima senectus, Plin. 16, 31, 56, § 130: pira, the soonest ripe, id. 15, 15, 16, § 53: venenum, id. 27, 2, 2, § 4.—Hence, adv.: ōcĭ-ter; comp. ōcĭus; sup. ocissĭme (old collat. form oxime, Paul. ex Fest. p. 195 Müll.); quickly, swiftly, speedily (class. only in the comp. and sup.; cf.: ocius secundae collationis et deinde tertiae ocissime frequentata sunt, etc., Paul. ex Fest. p. 181 Müll.).
A. Posit. (ante- and post-class.): ociter serva cives, Enn. ap. Non. 277, 21, acc. to Vahl. ad Enn. Trag. v. 1: profer ociter, App. M. 1, p. 113, 32; p. 125, 8.—
B. Comp., more quickly or speedily, sooner, etc.: idque ocius faciet, si, etc., Cic. Rep. 6, 26, 29: ut ocius ad tuum pervenias, id. Quint. 13, 43: recreantur ocius, id. Tusc. 4, 14, 32: omnium Versatur urna, serius ocius Sors exitura, sooner or later, Hor. C. 2, 3, 26: angulus iste feret piper et tus ocius uvā, sooner than, rather than, id. Ep. 1, 14, 23: ocius illud extorquebis, i. e. more easily, Juv. 6, 53.—
2. Sometimes the comp. is used in gen. for quickly, speedily: sequere hac me ocius, Ter Heaut. 4, 7, 4: gladio occursat, Caes. B. G. 5, 43: nemon' oleum fert ocius? quickly, Hor. S. 2, 7, 34; Juv. 14, 252; Verg. A. 5, 828: heus Phaedrome, exi, exi, exi, inquam, ocius, Plaut. Curc. 2, 2, 26.—
C. Sup., very quickly or speedily: ocissime nos liberi possumus fieri, Plaut. Fragm. ap. Paul. ex Fest. p. 181 Müll.: quam ocissume ad provinciam accedat, as speedily as possible, Sall. J. 25, 5: ferre, Plin. 17, 11, 16, § 87: sanant ulcera, id. 34, 10, 22, § 100.

Origins

Comparative of *ōcis, from Proto-Italic *ōkus, from Proto-Indo-European *h₁oh₁ḱús (“quick, swift”). Cognate with Ancient Greek ὠκύς (ōkús), Sanskrit आशु (āśú). See also ōciter.

Quick answers

What does ōcior mean in Latin?
ōcior, a adjective, means “swifter, more rapid”.