adjectivefirst/second-declension adjective
ocellātus
ocellātus (feminine ocellāta, neuter ocellātum)
Classical[ɔ.kɛlˈlaː.tʊs]Ecclesiastical[o.t͡ʃelˈlaː.tus]
Meaning
- adjectivehaving small eyes
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ocellātus | ocellāta | ocellātum |
| genitive | ocellātī | ocellātae | ocellātī |
| dative | ocellātō | ocellātae | ocellātō |
| accusative | ocellātum | ocellātam | ocellātum |
| ablative | ocellātō | ocellātā | ocellātō |
| vocative | ocellāte | ocellāta | ocellātum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | ocellātī | ocellātae | ocellāta |
| genitive | ocellātōrum | ocellātārum | ocellātōrum |
| dative | ocellātīs | ocellātīs | ocellātīs |
| accusative | ocellātōs | ocellātās | ocellāta |
| ablative | ocellātīs | ocellātīs | ocellātīs |
| vocative | ocellātī | ocellātae | ocellāta |
ŏcellātus, a, um, adj. ocellus,
I. having little eyes (ante class. and post-Aug.).—Only as subst.: ŏcellātum, i, n., a small stone marked with eyes or spots: altera exorat patrem libram ocellatorum (like dice), Varr. ap. Non. 213, 30:
ocellatis ludere, Suet. Aug. 83 (also v. l. for oculatae, id. Dom. 8).Origins
Proto-Indo-European *-h₂ Proto-Indo-European *-éh₂ Proto-Indo-European *-tós Proto-Indo-European *-eh₂tos Proto-Italic *-ātos Latin -ātus Latin ocellātus From ocellus + -ātus.