proper noun · masculinesecond declension
Obsidius
Obsidius m sg (genitive Obsidiī or Obsidī)
Classical[ɔpˈsɪ.di.ʊs]Ecclesiastical[obˈsiː.di.us]
Meaning
- masculinesingulara Roman nomen gentile, gens or "family name"
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | Obsidius | — |
| genitive | Obsidiī Obsidī | — |
| dative | Obsidiō | — |
| accusative | Obsidium | — |
| ablative | Obsidiō | — |
| vocative | Obsidī | — |