LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
adjectivefirst/second-declension adjective

obsequiōsus

obsequiōsus (feminine obsequiōsa, neuter obsequiōsum)
Classical[ɔp.sɛ.kʷiˈoː.sʊs]Ecclesiastical[ob.se.kʷiˈɔː.s̬us]

Meaning

  1. adjectiveobsequious, complaisant, complying

Declension

singular
formmasculinefeminineneuter
nominativeobsequiōsusobsequiōsaobsequiōsum
genitiveobsequiōsīobsequiōsaeobsequiōsī
dativeobsequiōsōobsequiōsaeobsequiōsō
accusativeobsequiōsumobsequiōsamobsequiōsum
ablativeobsequiōsōobsequiōsāobsequiōsō
vocativeobsequiōseobsequiōsaobsequiōsum
plural
formmasculinefeminineneuter
nominativeobsequiōsīobsequiōsaeobsequiōsa
genitiveobsequiōsōrumobsequiōsārumobsequiōsōrum
dativeobsequiōsīsobsequiōsīsobsequiōsīs
accusativeobsequiōsōsobsequiōsāsobsequiōsa
ablativeobsequiōsīsobsequiōsīsobsequiōsīs
vocativeobsequiōsīobsequiōsaeobsequiōsa

obsĕquĭōsus, a, um, adj. obsequium,
I. complying, complaisant, obsequious (anteclass.): alicui, Plaut. Capt. 2, 3, 58.

Origins

obsequium (“deference, complaisance”) + -ōsus, from obsequor (“yield to, gratify”).

Descendants
  • Catalanobsequiós
  • Frenchobséquieux
  • Italianossequioso
  • Portugueseobsequioso
  • Romanianobsecvios
  • Spanishobsequioso
  • Galicianobsequioso

Quick answers

What does obsequiōsus mean in Latin?
obsequiōsus, a adjective, means “obsequious, complaisant, complying”.
How do you pronounce obsequiōsus?
In classical Latin, [ɔp.sɛ.kʷiˈoː.sʊs]; in ecclesiastical (church) Latin, [ob.se.kʷiˈɔː.s̬us].