verbthird conjugation
obdō
obdō (present infinitive obdere, perfect active obdidī, supine obditum)
Classical[ˈɔb.doː]Ecclesiastical[ˈɔb.do]
Meaning
- to place or put against
- to shut, close, fasten
Conjugation conjugation 3
| form | present | imperfect | future | perfect | pluperfect | fut. perfect |
|---|---|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | obdō | obdēbam | obdam | obdidī | obdideram | obdiderō |
| 2nd sg. | obdis | obdēbās | obdēs | obdidistī | obdiderās | obdideris |
| 3rd sg. | obdit | obdēbat | obdet | obdidit | obdiderat | obdiderit |
| 1st pl. | obdimus | obdēbāmus | obdēmus | obdidimus | obdiderāmus | obdiderimus |
| 2nd pl. | obditis | obdēbātis | obdētis | obdidistis | obdiderātis | obdideritis |
| 3rd pl. | obdunt | obdēbant | obdent | obdidērunt obdidēre | obdiderant | obdiderint |
active subjunctive
| form | present | imperfect | perfect | pluperfect |
|---|---|---|---|---|
| 1st sg. | obdam | obderem | obdiderim | obdidissem |
| 2nd sg. | obdās | obderēs | obdiderīs | obdidissēs |
| 3rd sg. | obdat | obderet | obdiderit | obdidisset |
| 1st pl. | obdāmus | obderēmus | obdiderīmus | obdidissēmus |
| 2nd pl. | obdātis | obderētis | obdiderītis | obdidissētis |
| 3rd pl. | obdant | obderent | obdiderint | obdidissent |
passive indicative
| form | present | imperfect | future |
|---|---|---|---|
| 1st sg. | obdor | obdēbar | obdar |
| 2nd sg. | obderis obdere | obdēbāris obdēbāre | obdēris obdēre |
| 3rd sg. | obditur | obdēbātur | obdētur |
| 1st pl. | obdimur | obdēbāmur | obdēmur |
| 2nd pl. | obdiminī | obdēbāminī | obdēminī |
| 3rd pl. | obduntur | obdēbantur | obdentur |
passive subjunctive
| form | present | imperfect |
|---|---|---|
| 1st sg. | obdar | obderer |
| 2nd sg. | obdāris obdāre | obderēris obderēre |
| 3rd sg. | obdātur | obderētur |
| 1st pl. | obdāmur | obderēmur |
| 2nd pl. | obdāminī | obderēminī |
| 3rd pl. | obdantur | obderentur |
imperative
| form | active | passive |
|---|---|---|
| pres. 2nd sg. | obde | obdere |
| pres. 2nd pl. | obdite | obdiminī |
| fut. 2nd sg. | obditō | obditor |
| fut. 3rd sg. | obditō | obditor |
| fut. 2nd pl. | obditōte | — |
| fut. 3rd pl. | obduntō | obduntor |
infinitives & participles
| form | active | passive |
|---|---|---|
| present infinitive | obdere | obdī |
| perfect infinitive | obdidisse | obditum esse |
| future infinitive | obditūrum esse | obditum īrī |
| present participle | obdēns | — |
| perfect participle | — | obditus obdita, obditā, obditae, obditam, obditārum, obditās, obditī, obditōrum, obditōs |
| future participle | obditūrus obditūra, obditūrā, obditūrae, obditūram, obditūrārum, obditūrās, obditūre, obditūrī, obditūrīs, obditūrō, obditūrōrum, obditūrōs, obditūrum | obdendus obdundus, obdenda, obdendā, obdendae, obdendam, obdendārum, obdendās, obdende, obdendīs, obdendōrum, obdendōs |
gerundobdendī, obdendō, obdendumsupineobditum, obditū
ob-do, dĭdi, dĭtum, 3,
I. v. a., to put, place, or set one thing before another; to put against; to shut, close, fasten, etc.: obdere, opponere vel operire, Paul. ex Fest. p. 191 Müll. (not in Cic. or Cæs.):
pessulum ostio obdo, slip the bolt, Ter. Eun. 3, 5, 55: forem obdo, shut, Plaut. Cas. 5, 2, 15: obde forem, Ov. A. A. 3, 587: obditis a tergo foribus, Tac. A. 13, 5; Ter. Heaut. 2, 3, 37; Ov. F. 1, 28: fores obditae ferratis trabibus, Plin. 6, 11, 12, § 30: Propontidis fauces Porcius Cato sic obditis navibus quasi portam obseravit, placed opposite, Flor. 3, 6, 10: auribus ceram obdere, Sen. Ep. 31, 2: feralibus amiculis instrictus atque obditus, enveloped, wrapped in, App. M. 10, p. 244: capillos in mutuos nexus obdere, id. ib. 3, p. 137.— Poet., to expose: hic nulli malo latus obdit apertum, exposes an unguarded side to no evil-minded person, Hor. S. 1, 3, 59.Charlton Lewis's shorter dictionary for students: the same scholarship in plain, modern definitions.
ob-dō didī, ditus, ere,
to put against, shut, close, fasten: pessulum ostio, slip the bolt, T.: nulli malo latus apertum, expose, H.
Origins
Proto-Indo-European *dʰeh₁- Proto-Indo-European *dʰéh₁tder. Proto-Italic *-ðō Latin -dō Latin obdō From ob- (“against”) + -dō (“put”).