adverb
numquandō̆
numquandō̆
Classical[nʊŋˈkʷan.doː]Ecclesiastical[numˈkʷan.do]
Meaning
- ever
Numquando vides Tusculanum aliquem de M. Catone illo in omni virtute principe, num de Ti. Coruncanio municipe suo, num de tot Fulviis gloriari?
1923 translation by N. H. Watts But do you ever see a Tusculan boasting of the great Marcus Cato, prince of all virtues, or of their fellow-townsman Tiberius Coruncanius, or of all the great who have borne the name of Fulvius?54 BCE, Cicero, Pro Plancio 20.3 (punctuated as "num quando" in some editions)
numquando, more correctly written separate, num quando; v. num.
Origins
Univerbation of num + quandō̆. Often written with a space as num quandō̆.