LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
proper noun · masculinethird declension

Numitōr

Numitōr m sg (genitive Numitōris)
Classical[ˈnʊ.mɪ.toːr]Ecclesiastical[ˈnuː.mi.tor]

Meaning

  1. Romana legendary king of Alba Longa, son of Procas, father of Rhea Silvia and Laurus, grandfather of Romulus and Remus, brother of Amulius by whom he was overthrown.
    proximus ille Procās, Trojānae glōria gentis et Capys et Numitōr et quī tē nōmine reddet Silvius Aenēās, pariter pietāte vel armīs29 BCE – 19 BCE, Vergilius, Aeneis 6.767–770

Declension

declension
formsingularplural
nominativeNumitōr—
genitiveNumitōris—
dativeNumitōrī—
accusativeNumitōrem—
ablativeNumitōre—
vocativeNumitōr—

Nŭmĭtor, ōris, m.
I. A king of Alba, brother of Amulius, father of Ilia, and grandfather of Romulus and Remus, Liv. 1, 3; Ov. F. 4, 53; 809; 5, 75; id. M. 14, 773; Verg. A. 6, 768; Juv. 7, 74.—
II. A Rutulian, Verg. A. 10, 342.

Quick answers

What does Numitōr mean in Latin?
Numitōr, a proper noun, means “a legendary king of Alba Longa, son of Procas, father of Rhea Silvia and Laurus, grandfather of Romulus and Remus, brother of Amulius by whom he was overthrown.”.
What is the genitive of Numitōr?
The genitive singular is Numitōris. Numitōr is masculine, third declension.
How do you pronounce Numitōr?
In classical Latin, [ˈnʊ.mɪ.toːr]; in ecclesiastical (church) Latin, [ˈnuː.mi.tor].