noun · neutersecond declension
neutrum
neutrum n (genitive neutrī)
Classical[ˈnɛu̯.trũː]Ecclesiastical[ˈnɛːu̯.trum]
Meaning
- neuterneuter
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | neutrum | neutra |
| genitive | neutrī | neutrōrum |
| dative | neutrō | neutrīs |
| accusative | neutrum | neutra |
| ablative | neutrō | neutrīs |
| vocative | neutrum | neutra |
Origins
Neuter of neuter (“neuter”).
Descendants
- Frenchneutre
- GermanNeutrum
- Portugueseneutro
- Danishneutrum
- Dutchneutrum
- Finnishneutri
- Irishneodarfrom Old Irish neutur
- Scottish Gaelicneodarfrom Old Irish neutur
- Norwegian Bokmålnøytrum
- Norwegian Nynorsknøytrum