LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
conjunction

nēcunde

nēcunde
Classical[neːˈkʊn.dɛ]Ecclesiastical[neˈkun.de]

Meaning

  1. rarethat from no place, lest from anywhere
    Inde frumentatum duas exercitus partes mittebat; cum tertia ipse expedita in statione erat, simul castris praesidio et circumspectans necunde impetus in frumentatores fieret.27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 22.23.10.3
    Ea prius adgredienda ratus Silanus signa quam maxime ad laevam iubebat ferri, necunde ab stationibus Punicis conspiceretur; ipse praemissis speculatoribus citato agmine ad hostem pergit.27 BCE – 25 BCE, Titus Livius, Ab urbe condita 28.1.9.2

nĕc-unde,
I. adv., that from no place, lest from anywhere (Livian): circumspectans, necunde impetus in frumentatores fieret, Liv 22, 23, 10; 28, 1, 9.

Origins

From nē (“lest”) + *cunde, assumed to be the original form of unde.

Quick answers

What does nēcunde mean in Latin?
nēcunde, a conjunction, means “that from no place, lest from anywhere”.
How do you pronounce nēcunde?
In classical Latin, [neːˈkʊn.dɛ]; in ecclesiastical (church) Latin, [neˈkun.de].