noun · femininefirst declension
nabla
nabla f (genitive nablae)
Classical[ˈna.bɫa]Ecclesiastical[ˈnaː.bla]
Meaning
- feminineA kind of lyre.
Declension
| form | singular | plural |
|---|---|---|
| nominative | nabla | nablae |
| genitive | nablae | nablārum |
| dative | nablae | nablīs |
| accusative | nablam | nablās |
| ablative | nablā | nablīs |
| vocative | nabla | nablae |
Origins
From Ancient Greek νάβλα (nábla).
Descendants
- Englishnabla