adjectivefirst/second-declension adjective
myrtinus
myrtinus (feminine myrtina, neuter myrtinum)
Classical[ˈmyr.tɪ.nʊs]Ecclesiastical[ˈmir.ti.nus]
Meaning
- adjectiverelationalmyrtle
Declension
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | myrtinus | myrtina | myrtinum |
| genitive | myrtinī | myrtinae | myrtinī |
| dative | myrtinō | myrtinae | myrtinō |
| accusative | myrtinum | myrtinam | myrtinum |
| ablative | myrtinō | myrtinā | myrtinō |
| vocative | myrtine | myrtina | myrtinum |
| form | masculine | feminine | neuter |
|---|---|---|---|
| nominative | myrtinī | myrtinae | myrtina |
| genitive | myrtinōrum | myrtinārum | myrtinōrum |
| dative | myrtinīs | myrtinīs | myrtinīs |
| accusative | myrtinōs | myrtinās | myrtina |
| ablative | myrtinīs | myrtinīs | myrtinīs |
| vocative | myrtinī | myrtinae | myrtina |
myrtĭnus (murtĭnus), a, um, adj., = μύρτινος,
I. of or belonging to myrtles, myrtle- (post-class. for myrteus):
oleum, App. Herb. 121.