LATIN DICTIONARYLexicon Latīnum
noun · femininethird declension

mūtuātiō

mūtuātiō f (genitive mūtuātiōnis)

Meaning

  1. borrowing

Declension

declension
formsingularplural
nominativemūtuātiōmūtuātiōnēs
genitivemūtuātiōnismūtuātiōnum
dativemūtuātiōnīmūtuātiōnibus
accusativemūtuātiōnemmūtuātiōnēs
ablativemūtuātiōnemūtuātiōnibus
vocativemūtuātiōmūtuātiōnēs

mūtŭātĭo, ōnis, f. id.,
I. a borrowing (class.), Cic. Tusc. 1, 42, 100: cum multos minutis mutuationibus defraudāsset, id. Fl. 20, 47: translationes quasi mutuationes sunt, id. de Or. 3, 38, 156.

Origins

Proto-Indo-European *-tis Proto-Indo-European *-Hō Proto-Indo-European *-tiHō Proto-Italic *-tiō Latin -tiō Latin mūtuātiō From mūtuor + -tiō.

Quick answers

What does mūtuātiō mean in Latin?
mūtuātiō, a noun, means “borrowing”.
What is the genitive of mūtuātiō?
The genitive singular is mūtuātiōnis. mūtuātiō is feminine, third declension.